به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، تقریباً یک ماه از آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران میگذرد و ایران هر روز بیشتر شبیه سرزمینی میشود که زیر بار رنج خم شده است. آمارها خشک و سرد به نظر میرسند، اما پشت هر عدد یک زندگی خاموش شده، یک خانواده فروپاشیده و آیندهای ناتمام قرار دارد.
بنا بر برآوردهای رسمی، در این مدت بیش از ۱٬۹۰۰ نفر جان خود را از دست دادهاند؛ در میان آنان زنانی که ستون خانواده بودند و کودکانی که حتی فرصت فهمیدن معنای جنگ را پیدا نکردند وجود دارند.
بیمارستانها با موجی از مجروحان روبهرو هستند. دستکم ۲۰٬۰۰۰ نفر زخمی شدهاند؛ بدنهایی که از ترکش و آوار آسیب دیدهاند و روانهایی که شاید سالها طول بکشد تا التیام یابند
پزشکان و پرستاران در شیفتهایی فراتر از توان انسانی کار میکنند و راهروهای درمانگاهها به صحنهای از اضطراب، انتظار و اشک تبدیل شده است.
اما بحران تنها در اعداد خلاصه نمیشود. خانوادههایی هستند که شبها را با صدای جنگنده و پدافند و پهپاد و انفجار به صبح میرسانند، کودکانی که بهجای مدرسه با پناه گرفتن آشنا شدهاند و والدینی که هر روز با ترس از دست دادن عزیزانشان بیدار میشوند. جنگ، آهسته اما پیوسته، بافت عادی زندگی را از هم میگسلد.
در میان این تاریکی، نگاهها به جهان دوخته شده است. آنچه امروز در ایران رخ میدهد، صرفاً یک خبر منطقهای نیست؛ روایتی است از انسانهایی که میان آتش جنگ گرفتار شدهاند و صدای آنان نیازمند شنیده شدن در سطح جهان است.
