ابوالقاسم دلفی، سفیر سابق ایران در فرانسه در پاسخ به پرسش روزنامه اطلاعات مبنی بر اینکه دستاورد ایران در دفاع ۴۰ روزه و همچنین در دوران آتش بس و پس از بسته ماندن تنگه هرمز چه بوده است، گفت: بزرگترین دستاورد ما در این ۴۰روز دفاع، جلوگیری از رسیدن متجاوزین به اهدافشان بود. ترامپ قصد داشت ما را به تسلیم وا دارد، اما آنچنان مقاومت کردیم که ناچار شدند از خواستههای خود عدول کنند و درخواست آتشبس و مذاکره دهند.
وی افزود: اکنون باید این دستاورد میدانی را روی میز مذاکره به بهترین شکل تبدیل به نتیجه کنیم. امروز کشور بیش از هر چیز نیاز دارد که از جنگ دور بماند و شرایطی رقم بخورد که تکرار جنگ غیرممکن باشد. این مهم جز از طریق مذاکره میسر نیست.
سفیر سابق ایران در فرانسه با اشاره به اینکه ما باید از همه ظرفیتهای موجود استفاده کنیم، گفت: ما از طریق میانجیگری پاکستان وارد فرآیند مذاکرات شدهایم. طبیعتاً ظرفیتها، حدود، اختیارات و تواناییهای پاکستان در سطح مشخصی قرار دارد.
اینکه ما همه ظرفیتهای خودمان را در ترازوی این کشور قرار دهیم و انتظار داشته باشیم که پاکستان – با توجه به سابقه گذشته، وضعیت فعلی، وابستگیهای ارتش پاکستان و تمامی ملاحظاتی که برای ما و دنیا روشن است که این کشور به کدام سمت و سو حرکت میکند – بتواند همه خواستههای ما را برآورده سازد، صحیح نیست. معالذلک، ما باید از همه ظرفیتهای پاکستان هم استفاده کنیم.
دلفی با اشاره به اینکه در کنار پاکستان، باید از ظرفیت اروپاییها هم استفاده کنیم، گفت: امروز در جریان جنگ – چه در مرحله دفاع و چه در دوران آتش بس – ما توانستیم اروپا و بسیاری از کشورهای جهان را از آمریکا جدا کنیم. اروپا و بخش عظیمی از کشورهای عضو پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) با آمریکاییها همراهی نکردند. ما قطعاً باید از این ظرفیت استفاده کنیم .
وی ادامه داد: تماسهای مستمر با کشورهایی که با ترامپ همراهی نکردند، میتواند آنها را به ادامه این مسیر و همراهی با ایران ترغیب کند. همچنین، نباید کشورهایی مثل روسیه و چین را فراموش کنیم. آنها به عنوان دو عضو دارای حق وتو در شورای امنیت، میتوانند با استفاده از ظرفیت میانجیگری مستقیم و همراهی با اروپاییها، فشار لازم را برای تبدیل میز مذاکره به یک دستاورد برای ایران فراهم آورند.
بسته ماندن تنگه هرمز پرهزینه خواهد بود
این دیپلمات با سابقه با اشاره به وضعیت جاری در تنگه هرمز اظهار داشت: متأسفانه آتش بس کنونی مشخصات و رسمیت کامل ندارد و فقط جنبه پذیرش دارد؛ بهگونهای که سرانجام آن مشخص نیست. بنابراین، با شرایط شکنندهای مواجه هستیم. شکنندگی این وضعیت، قطعاً برای ما که جنگ سنگین و تجاوز ۴۰ روزه را تحمل کردهایم، بسیار پرهزینه خواهد بود، چراکه همچنان در شرایط دفاعی قرار داریم و همه امکانات کشور باید در حالت آمادهباش برای حملات مجدد باشد.
از سوی دیگر، طرف آمریکایی و اسرائیلی هم عملاً به تعهداتی که باید در شرایط جنگی پایدار و ملزمکننده میبود، عمل نکردهاند. برای نمونه، محاصره دریایی همچنان پابرجاست و شرایط ناپایدار در لبنان هم که از محورهای تداوم آتش بس مورد نظر بود، به طور کامل تحقق نیافته است.
نباید کشور را در شرایط جنگ نگه داریم
دلفی با اشاره به اینکه دنیا مدعی بسته بودن تنگه هرمز است، درباره مدیریت این آبراهه حیاتی گفت: آنچه ما در تنگه اعمال میکنیم، مدیریت، نظارت بر عبور و مرور و تأمین امنیت آن بر اساس شرایط جنگی است. به همین دلیل، برای خود این حق را قائل شدهایم که جلوی تردد را بگیریم؛ اما چنین وضعیتی نمیتواند پایدار باشد و این ناپایداری از سه منظر قابل بررسی است: منظر داخلی؛ ما نمیتوانیم کشور را صرفاً در شرایط دفاع و جنگ نگه داریم. کشور نیازمند ملزومات و نیازهای دیگری است که باید برای سازندگی مجدد به دنبال آنها بود.
وی تصریح کرد: از منظر منطقهای، تداوم بسته بودن تنگه و عدم عبور و مرور عادی، روابط ما را با کشورهای منطقه به سمت روابطی غیرعادی و ناسالم سوق خواهد داد. این امر زیانهای مشخصی برای شرایط فعلی ما و منطقه به همراه دارد، در حالی که منطقه از نظر انرژی، امنیت نظامی و حضور خارجی نیازمند آرامش، ثبات و صلح است .
