"جام جهانی تمام می شود اما رفتار شرم آور آمریکا با ایران سابقه ای بد ایجاد کرده و رفتار شرمآور با تیم فوتبال ایران در جام جهانی 2026، امکان تکرار این رفتار وحشتناک را به کشورهای میزبان بعدی می دهد."
به گزارش عصرایران، "نانسی آرمور" ستون نویس ورزشی روزنامه آمریکایی" یو اس ای تودی" با انتقاد از رفتار دولت آمریکا با تیم ملی فوتبال ایران و بی عملی فیفا در قبال این رفتار تبعیض آمیز نوشت:
هرچند رفتار با ایران در این جام جهانی شرمآور بوده است، اما همین رفتار بد، در جام های جهانی آینده پتانسیل بدتر شدن را دارد.
با کجخلقی دولت ایالات متحده نسبت به ایران، که تیم ملی ایران را مجبور به جابجایی کمپ تمرینی خود در آخرین ساعت و اعمال شرایط منع رفت و آمد در دو بازی اول خود در ایالات متحده کرد، فیفا درِ جعبه پاندورا را باز کرده است. هر میزبان آینده، مسابقات فیفا در هر سطحی، اکنون آزاد است که همین کار را با کشورهایی که دوست ندارد انجام دهد، و ایالات متحده آمریکا نیز مصون از این قضیه نخواهد بود.
امیر قلعهنویی، سرمربی تیم ایران، پیش از دومین بازی مرحله گروهی تیمش مقابل بلژیک گفت: "هر چه بگوییم، هیچ ربطی به سیاست ندارد. این فقط رفتاری است که نسبت به ما نشان داده میشود. ما فقط این را ابراز میکنیم زیرا نمیخواهیم چنین رفتاری در آینده برای سایر تیمها رخ دهد."
ایران پس از تساوی 3-3 الجزایر و اتریش در بازی آخر مرحله گروهی حذف شد. تیم ملی ایران در هر 3 بازی خود مساوی کرد، هرچند در دو بازی آخر گلهایشان مردود اعلام شد، از جمله گلی که میتوانست در وقتهای اضافه مقابل مصر در روز جمعه، 26 ژوئن، سرنوشتساز باشد.
اینکه آیا ایران در صورت عدم وجود محدودیتهای اعمال شده، میتوانست در در بازیهای خود پیروز شود، جای بحث دارد. اما تصور کنید اگر میزبان دیگری با تیمهای ملی مردان یا زنان ایالات متحده مانند بزهکاران نوجوان رفتار میکرد، آنها را در آخرین لحظه از اردوی تمرینی اخراج میکرد، به آنها اجازه نمیداد سفر خود را برنامهریزی کنند و مقامات فوتبال ایالات متحده را در لیست سیاه قرار میداد، چه غوغایی به پا میشد.
اما این همان چیزی است که فیفا با اجازه دادن به ایالات متحده برای جریمه و تحقیر تیم فوتبال ایران در یک جنگ نیابتی با دولت ایران، در را به روی آن باز کرده است.
سعید عزتاللهی، هافبک تیم ایران، پس از ورود ایران به آمریکا کمتر از 16 ساعت قبل از دومین بازی مرحله گروهی خود گفت: " شما نمیتوانید انکار کنید که وضعیت ما مانند سایر تیمها (نبوده است)."
فیفا، مانند کمیته بینالمللی المپیک، دوست دارد ادعا کند که این رفتار غیرسیاسی است. اینکه المپیک و جام جهانی به تقویت صلح و ثبات کمک میکنند و دخالت در هر چیز سیاسی، به منزله بیاعتنایی به ارزشهایشان و بیارزش کردن تاج و تختشان است. با این حال، این دقیقا همان کاری است که فیفا با این جام جهانی انجام داد.
در سال 2017، "جیانی اینفانتینو"، رئیس فیفا، به صراحت اعلام کرد که این سازمان نسبت به هر میزبان جام جهانی که سعی در پنهانکاری داشته باشد، دیدگاه منفی دارد. این اظهار نظر قابل توجه بود زیرا دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، اولین فرمان ممنوعیت سفر خود را صادر کرده بود و ایالات متحده، به همراه کانادا و مکزیک، در آن زمان برای کسب حق میزبانی این جام جهانی تلاش میکردند.
اینفانتینو گفت: "وقتی صحبت از مسابقات فیفا میشود، هر تیمی، از جمله هواداران و مسئولان آن تیم، که به جام جهانی راه پیدا میکند، باید به آن کشور دسترسی داشته باشد، در غیر این صورت جام جهانی وجود ندارد. این واضح است."
به روز قبل از شروع این مسابقات برگردیم، پس از آنکه ترامپ و دولتش با وضع شرایط سخت برای ایران و امتناع از ورود هواداران از کشورهای مختلف، خود را در تضاد با یک میزبان مهربان ثابت کردند. اینفانتینو اما با این بدخلقی مشکلی نداشت.
اینفانتینو این بار گفت: "ما باید به این موضوع احترام بگذاریم که ما پادشاهان جهان نیستیم که بتوانیم بر دولتها و نیروهای پلیس حکومت کنیم. ما یک سازمان ورزشی هستیم که تا جایی که میتوانیم تلاش میکنیم. گاهی اوقات مهم است که آرام باشیم و استراحت کنیم. ما روی همه چیز کار میکنیم. گاهی اوقات فریاد زدن و داد زدن راه حلی پیدا نمیکند."
اما کنار گذاشتن اصول خود - آنچه که اینفانتینو و فیفا به هر حال تعداد کمی از آنها را داشتند - به خاطر منافع شخصی، تنها مشکلات آینده را تضمین میکند.
بله، فیفا تورنمنت عظیم و بسیار موفقی را که میخواست در ایالات متحده برگزار کند، به دست آورد. اما به چه قیمتی؟
قلعهنویی گفت: "من فقط امیدوارم که جهان به صلح دست یابد و صلح در جهان پایدار باشد. و امیدوارم این نوع رفتار در جام جهانی نهادینه نشود."
همه باید به این امید باشند. زیرا امروز نوبت ایران است. فردا میتواند کشور دیگری، از جمله ایالات متحده، باشد.
حتی اگر فیفا بخواهد کنترل مسابقات خود را دوباره به دست بگیرد، سابقهای از قبل تعیین شده است. تنها کاری که یک میزبان باید انجام دهد این است که آن کلیپ از اینفانتینو را که دستانش را بالا برده و میگوید فیفا نمیتواند در سیاستهای مهاجرتی یک کشور میزبان دخالت کند، پخش کند. ادعاهای بیاساسی در مورد تروریسم و لزوم تضمین امنیت ملی آن مطرح کند.
فیفا جایی برای بحث نخواهد داشت، نه پس از افتضاح این تورنمنت.
مهدی طارمی، مهاجم تیم ملی ایران، پس از آخرین بازی مرحله گروهی ایران گفت: "فیفا تمام تلاش خود را میکند. ما میدانیم که آنها هم مشکلاتی دارند که نمیتوانند حل کنند. همانطور که میدانید... اما فوتبال باید از (سیاستمداران) جدا باشد. این چیزی است که ما به دنبال آن هستیم. این پیامی است که میخواهیم به جا بگذاریم."
متاسفانه، دیگر خیلی دیر شده است. تایید ضمنی فیفا از رفتار دولت ایالات متحده با ایران، در را برای میزبانان آینده باز کرد تا به همان اندازه کینهتوز باشند و راه برگشتی وجود ندارد.
