به گزارش رکنا، در روزهایی که دمای هوا در مناطق عملیاتی صنعت نفت به ۷۰ درجه میرسد، عدد ۷۰ روی دماسنج فقط یک عدد نیست؛ این عدد یعنی ایستادن در دل آتشی که از زمین و آسمان همزمان میبارد، یعنی نفس کشیدن در هوایی که هر دم آن به اندازه یک نبرد طاقت میخواهد و یعنی ساعتها کار بیوقفه در کنار تأسیسات، خطوط انتقال و چاههایی که نبض انرژی کشور را زنده نگه داشته اند.
اقتصاد را میتوان در گزارشها، نمودارها و آمارهای تولید دید، اما پشت هر عدد، انسانهایی ایستادهاند که سهمشان از این روایت، گرما، خستگی و تحملی است که کمتر دیده میشود. کارکنان صنعت نفت در روزهایی که دمای سطوح فلزی از مرز تحمل عبور میکند و زمین زیر پا به کورهای سوزان تبدیل میشود، همچنان مشغول کارند تا چراغ خانهها خاموش نشود و چرخ اقتصاد از حرکت نایستد.
شاید بد نباشد تصمیمگیران، مدیران و آنان که درباره این شرایط تصمیم میگیرند، تنها چند دقیقه در همین محیط بایستند؛ جایی که گرما دیگر یک عدد روی دماسنج نیست، بلکه واقعیتی است که هر روز بر شانههای هزاران کارگر و متخصص سنگینی میکند. ستونهای واقعی اقتصاد کشور نه در ساختمانهای بلند، بلکه زیر همین آفتاب سوزان ایستادهاند؛ بیصدا، بیادعا و اغلب دور از نگاه ها.
