شهری که به اعتراضات خشمگینانه، موسیقی گرانج و پوشیدن لباسهای یکدست مشکی شهرت دارد، روز دوشنبه به دریایی هماهنگ از رنگهای قرمز، سفید و آبی تبدیل شد. حتی دخالت رئیسجمهور دونالد ترامپ هم نتوانست هواداران تیم ملی آمریکا را در سیاتل، پیش از دیدار مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی مقابل بلژیک، دچار شکاف کند.
سیاتل شهری «آبی» محسوب میشود؛ چرا که این شهر بهطور سنتی در انتخابات ریاستجمهوری از حزب دموکرات حمایت میکند و شهرداری آن نیز در اختیار یک سیاستمدار سوسیالیست است.
با وجود آنکه ترامپ به دلیل درخواست از رئیس فیفا، جانی اینفانتینو، برای لغو محرومیت فولارین بالوگان، مهاجم تیم ملی آمریکا، با انتقادهای گسترده جهانی روبهرو شد، هواداران محلی حاضر شدند اختلافات سیاسی خود را کنار بگذارند تا این مهاجم سرشناس را در زمین بازی ببینند.
برد لالیس ۵۷ ساله از پورتلند ایالت اورگن گفت: «فکر نمیکنم فوتبال به رنگ آبی یا قرمز باشد. به نظر من این یک ورزش ملی است. در واقع، در این کشور تعداد بازیکنان فوتبال از هر ورزش دیگری بیشتر است. این واقعاً یک ملت متحد فوتبالی است.»
راهپیماییهای شاد و پرشور به سمت ورزشگاه، به یکی از سنتهای روز مسابقه در این شهر میزبان جام جهانی تبدیل شده است؛ شهری که بخشهای گستردهای از اسکله و ساحل قدیمی و فرسوده خود را به مناطق هواداری تبدیل کرده و با صعود آمریکا در این رقابتها، این مناطق نیز بزرگتر شدهاند.
هزاران نفر در امتداد خیابان واشنگتن جمع شده بودند، آواز میخواندند و شعار «یو اِس اِی» سر میدادند. هوادارانی که بلیت داشتند، راهپیمایی خود را از میان شهر تا ورزشگاه ادامه دادند. دیگران نیز در محوطههای مخصوص دارای نمایشگرهای بزرگ در کنار ساحل، همچنین در کافهها و رستورانها تجمع کرده بودند.
اما با شروع برتری بلژیک در جریان مسابقه، شور و هیجان جمعیت کاهش یافت. بالوگان در نیمه نخست، پس از گل همتیمیاش مالک تیلمن، تلاش کرد روحیه هواداران آمریکایی را بالا ببرد. این مهاجم که پس از لغو محرومیتش دوباره اجازه بازی پیدا کرده بود، در دقیقه ۴۵ نیز یک شوت به سمت دروازه زد.
پس از آنکه تیم اروپایی سومین گل خود را به ثمر رساند، تنها صدای هواداران بلژیکی در ورزشگاه تقریباً پر شنیده میشد. این گل زمانی به دست آمد که مت فریز، دروازهبان آمریکا، از محوطه دروازه خارج شد و کنترل توپ را از دست داد.
در دقیقه ۷۹، زمانی که سباستین برهالتر فرصت گلزنی را از دست داد، هواداران دوباره از جای خود بلند شدند و به تشویق پرداختند. سپس بالوگان در دقیقه ۸۲ شوتی زد که بار دیگر اندکی امید را به اردوی آمریکا بازگرداند.
اما گل چهارم بلژیک در دقیقه ۹۳، رویای قرمز، سفید و آبی آمریکا را به پایان رساند.
پیش از آغاز مسابقه، مایکل اسکات ۵۴ ساله و اریک کاتس ۴۷ ساله با کشتی از حومه سیاتل خود را به شهر رسانده بودند تا بازی را تماشا کنند. آنها نیز مانند حدود دوازده هوادار دیگری که با خبرگزاری رویترز گفتوگو کردند، معتقد بودند بازگرداندن بالوگان به ترکیب تصمیم درستی بوده و او اساساً نباید از زمین اخراج میشد.
اسکات گفت: «از این موضوع خوشم نیامد که این تصمیم به یک مسئله سیاسی تبدیل شد. فکر میکردم کافی بود فیفا خودش این موضوع را بررسی کند، بدون اینکه فشار سیاسی وجود داشته باشد. اما درک میکنم که ترامپ هوادار آمریکا است و میخواهد کاری را انجام دهد که فکر میکند درست است.»
کاتس نیز گفت گرایشهای سیاسی چپگرایانه سیاتل در مسائل ورزشی خود را نشان نمیدهد. او گفت: «سیاتل خیلی میهنپرستتر از چیزی است که مردم تصور میکنند. فکر میکنم همه ما در اینجا ابتدا برای حمایت از تیم آمدهایم. اینکه بهترین بازیکنان را در زمین داشته باشیم، بهترین اتفاق برای هواداران است.»
در همین حال، هواداران بلژیک نیز راهپیمایی خود را به سمت ورزشگاه برگزار کردند. آنها با پوشیدن لباسهایی به رنگهای قرمز، زرد و مشکی، در حالی که صدای طبلها و آوازهایشان فضا را پر کرده بود، به سمت محل برگزاری مسابقه حرکت کردند.
اگرچه بیشتر آنها خوشحال به نظر میرسیدند، یکی از هواداران تابلویی مقوایی در دست داشت که روی آن نوشته شده بود: «بهتر است با اینفانتینو تماس بگیری»؛ اشارهای به جنجال پیرامون کارت قرمز بالوگان.
برد پِتس ۳۴ ساله که برای خود و پدرش که هفتادمین سالگرد تولدش را جشن میگرفت بلیت تهیه کرده بود، گفت: «این کارت قرمز نبود، بنابراین فکر میکنم تصمیم نهایی درست بود. اما این اتفاق به شکلی بسیار بحثبرانگیز و غیرشفاف رخ داد، بنابراین فکر میکنم باید همان نتیجه از راهی متفاوت به دست میآمد. ما در هر شرایطی به حمایت ادامه خواهیم داد.»
همچنین بخوانید: اظهارات خندهدار ترامپ: اگر بلژیک ما را شکست دهد، تقلب شده! +ویدیو
