بیست سال پیش از آنکه لیونل مسی به اسطوره جام جهانی تبدیل شود، خوسه پکرمن یک نوجوان ۱۸ ساله خجالتی را برای نخستین بار در جام جهانی به میدان فرستاد؛ تصمیمی که به باور او آغاز مسیری بود که سرانجام مسی را به یکی از بزرگترین چهرههای تاریخ فوتبال بدل کرد.
در دیدار آرژانتین مقابل صربستان و مونتهنگرو در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان، زمانی که آلبیسلسته با نتیجه ۴ بر صفر از حریف پیش افتاده بود، پکرمن در دقیقه ۷۵ مسی را به زمین فرستاد. او معتقد بود این تعویض صرفاً میدان دادن به یک استعداد جوان نیست، بلکه آغاز سفری است که روزی این بازیکن را به یکی از تأثیرگذارترین فوتبالیستهای تاریخ تبدیل خواهد کرد.
مسی تنها چند دقیقه بعد پاسخ اعتماد سرمربی خود را داد؛ ابتدا پاس گل هرنان کرسپو را ساخت و سپس با گلزنی، به جوانترین بازیکن تاریخ آرژانتین تبدیل شد که در جام جهانی گل زده است. آرژانتین نیز آن مسابقه را با پیروزی پرگل ۶ بر صفر به پایان رساند.
با این حال، پکرمن تأکید میکند که آن حضور کوتاه هرگز با هدف ثبت گلهای بیشتر در مسابقهای که عملاً تمام شده بود، انجام نشد. او همچنین انتقادهایی را که بابت نیمکتنشین کردن مسی در بخش عمده آن جام جهانی مطرح شد، چندان وارد نمیداند. به گفته او، هر دقیقه حضور مسی در زمین، هرچند کوتاه، بخشی از برنامهای بلندمدت بود تا این نوجوان با فشارها و الزامات منحصربهفرد جام جهانی آشنا شود؛ تجربهای که پکرمن باور داشت در شکلگیری شخصیت فوتبالی او نقشی اساسی خواهد داشت.
پکرمن در گفتوگو با خبرگزاری رویترز گفت: «برای من هر دقیقه اهمیت داشت، چون هیچ تردیدی نداشتم که او در ده سال آینده برای تبدیل شدن به یکی از بهترین بازیکنان جهان خواهد جنگید. مهم بود که به سطحی حرفهایتر و سختگیرانهتر از فوتبال عادت کند؛ تا استعدادش همزمان با افزایش تجربهاش رشد کند.»
اکنون، بیست سال بعد، مسی ۳۹ ساله قهرمانی جام جهانی ۲۰۲۲ را در کارنامه دارد و در شش دوره جام جهانی به میدان رفته است. او با انجام ۳۰ بازی و به ثمر رساندن ۲۰ گل، بیش از هر بازیکن دیگری در تاریخ این رقابتها گلزنی کرده و همچنین مسنترین گلزن تاریخ تیم ملی آرژانتین در جام جهانی محسوب میشود.
پکرمن ۷۶ ساله درباره این مسیر گفت: «این داستان بسیار زیبایی است و از دیدن آن لذت میبرم. از همان ابتدا مشخص بود که او استعدادی خارقالعاده دارد. نمیتوان گفت کسی او را کشف کرد؛ همهچیز کاملاً آشکار بود.»
بیشتر بخوانید: لیونل مسی در مسیر تاریخ؛ بازی به بازی در جام جهانی رکورد جدید میزند
انتقادها
با وجود این، جام جهانی ۲۰۰۶ همچنان یکی از بحثبرانگیزترین مقاطع دوران مربیگری پکرمن به شمار میرود؛ زیرا بسیاری در آرژانتین معتقدند او باید فرصت بیشتری به مسی میداد.
مسی در آن تورنمنت تنها یک بار در ترکیب اصلی قرار گرفت؛ دیدار بدون گل مقابل هلند. او همچنین بهعنوان بازیکن تعویضی برابر صربستان و مونتهنگرو در مرحله گروهی و مقابل مکزیک در مرحله یکهشتم نهایی به میدان رفت. اما در دیدار یکچهارم نهایی برابر آلمان میزبان، که پس از تساوی ۱-۱ در ضربات پنالتی با حذف آرژانتین پایان یافت، مسی تمام ۱۲۰ دقیقه را روی نیمکت سپری کرد.
روزنامه گاردین در آن زمان نوشت: «آرژانتین با تعویضهای عجیب خود بازی را از دست داد.» این روزنامه از تصمیم پکرمن برای به میدان فرستادن استبان کامبیاسو و خولیو کروز به جای مسی یا پابلو آیمار انتقاد کرد.
روزنامه اینترنشنال هرالد تریبون نیز با تیتر «آرژانتینیها میپرسند چرا مسی بازی نکرد؟» به این موضوع پرداخت.
با این حال، پکرمن همچنان از تصمیمهای خود دفاع میکند. او معتقد است مسی که بیشتر دوران نوجوانیاش را در اسپانیا سپری کرده بود، هنوز به زمان نیاز داشت تا با فضای فوتبال ملی و رقابتهای بینالمللی سازگار شود.
او به یاد میآورد که پیش از آغاز جام جهانی به مسی گفته بود: «یک خبر خوب و یک خبر بد برایت دارم. خبر خوب این است که معتقدم باید در فهرست تیم باشی. اما نمیتوانم قول بدهم دقایق زیادی بازی خواهی کرد، چون تیم از قبل ساختار مشخصی دارد. تو میتوانی کمک زیادی به تیم کنی، اما فقط در دقایقی که امکانش را داشته باشم به تو فرصت خواهم داد.»
پکرمن همچنین به یاد میآورد که جشن تولد ۱۹ سالگی مسی در جریان همان جام جهانی، در کنار بازیکنان باتجربهای مانند روبرتو آیالا و پابلو آیمار برگزار شد؛ دو نفری که امروز در کادر فنی لیونل اسکالونی حضور دارند.
او گفت: «هنوز فقط یک بچه بود.»
پکرمن پس از حذف آرژانتین مقابل آلمان از سمت خود کنار رفت، اما بعدها هدایت تیم ملی کلمبیا را برعهده گرفت و این تیم را به جامهای جهانی ۲۰۱۴ و ۲۰۱۸ رساند.
مقایسه با مارادونا
پکرمن که خود هافبک سابق فوتبال بود، در دهه ۱۹۷۰ ظهور دیگو مارادونا در آرخنتینوس جونیورز را از نزدیک دنبال کرده بود و بعدها به یکی از موفقترین مربیان تیمهای پایه آرژانتین تبدیل شد. زمانی که مسی در بارسلونا درخشید، او همان نشانههایی را دید که سالها قبل در مارادونا دیده بود.
پکرمن گفت: «دقیقاً همان اتفاقی بود که درباره مارادونا رخ داده بود؛ چیزی فراتر از سن و سالش.»
او مسی را نوجوانی آرام توصیف کرد که به محض ورود به زمین مسابقه، کاملاً دگرگون میشد: «هوش فوقالعادهای برای درک فوتبال و مدیریت موقعیتهای مختلف داشت؛ آن هم در حالی که هنوز بسیار جوان بود.»
بیست سال بعد، پکرمن میگوید آنچه بیش از هر چیز او را تحت تأثیر قرار میدهد، نه رکوردهای مسی، بلکه این است که او با وجود برآورده کردن تمام آن انتظارات بزرگ، هرگز شخصیت و اصالت خود را از دست نداد.
او در پایان گفت: «او یک الگوی واقعی بوده است. رکوردهایی که ثبت کرده، شکستنشان بسیار دشوار خواهد بود. ماندن در آن سطح برای چنین مدت طولانی و پیدا کردن انگیزههای تازه، کار آسانی نیست. او همه این موفقیتها را بدون آنکه اصالت شخصیتیاش را از دست بدهد به دست آورد. به گمان من، تصمیمهایی که در طول دوران حرفهایاش گرفت، همواره تصمیمهای درستی بودند.»
این مطلب را هم از دست ندهید: پایان باشکوهی در کار نبود؛ کریستیانو رونالدو در آخرین نبرد تنها ماند/ تاریخ فراموشت نخواهد کرد
