به گزارش ایرنا، چهارماه از روزی که بغضی سنگین بر دل میلیونها انسان نشست و چشمها در فراق مردی که سالها نامش با خاطرات یک ملت گره خورده بود، بارانی شد. روزهای اخیر اما دوباره خیابانها روایتگر همان دلدادگی بود؛ روایت مردمی که آمدند تا آخرین سلام را بگویند، تا با پیکری وداع کنند که یادآور سالها ایستادگی، خطابه، دعا و شبهای بیخوابی برای خدمت بود.
تهران و قم دیروز و امروز فقط یک شهر نبودند؛ دریایی از اشک و ارادت بودند. قدمهایی که آرام بر زمین گذاشته میشد، دستهایی که برای آخرین وداع بالا میرفت و چشمهایی که باور رفتن را هنوز سخت میپذیرفتند.
امروز اما قصه این وداع به پایان نرسید. کاروانی از دلتنگی راهی نجف و کربلا شد؛ جایی که دلهای عاشق همیشه به آن پناه میبرند. چه زیباست که آخرین سفرها، در مسیر عشق به حسین(ع) رقم بخورد؛ در سرزمینی که قرنهاست روایتگر صبر، مظلومیت و فداکاری است.
امروز این کاروان داغدار راهی سرزمین عشق شد؛ به نجف اشرف، به حرم مولای متقیان حضرت علی(ع) و سپس به کربلای معلی؛ جایی که قرنهاست دلهای شکسته به آن پناه میبرند و اشکها در کنار ضریح سیدالشهدا(ع) معنای دیگری پیدا میکنند.
کربلا برای این مسافران، فقط یک مقصد نیست؛ آغوشی است برای دلهایی که سنگینترین غمها را بر دوش دارند. فردا عراق میزبان این وداع خواهد بود؛ سرزمینی که خود با روایت شهادت و مظلومیت عجین شده است و پس از این زیارت، کاروان داغدار به سوی مشهدالرضا بازخواهد گشت؛ تا پیکر آقای شهید ایران در جوار هشتمین خورشید آسمان امامت آرام گیرد؛ جایی که میلیونها دل عاشق، سالهاست برای آرامش به آن پناه آوردهاند.خوش به حال خاک که چنین مسافرانی را در آغوش میگیرد و خوش به حال حرمهایی که میزبان آخرین سلامهایشان میشوند.
خداحافظ ای مسافر آخرین سفر...خداحافظ ای کاروانی که از میان اشکها گذشتی...باشد که آسمان، پذیرای روحهایی باشد که آخرین قدمهایشان را در مسیر زیارت و عشق برداشتند.
آغاز این تجمعات مردمی، طبق روال همه چهارماه و نیم گذشته با قرائت سوره فتح همراه بود. پس از آن، زیارت عاشورا خوانده شد و سپس، عزاداران با سر دادن شعارهایی از جمله «مرگ بر آمریکا، مرگ بر اسرائیل، مرگ بر منافق و ما همه خونخواه پدر، گوش به فرمان پسر»، از استمرار راه رهبر شهید و ماندن پای آرمانهایی گفتند که امام شهید در راه آن، جان خویش را فدا کردند.
همنشینی اشک و اندوه با اعلام مواضع جمعی مبنی بر ایستادگی در راه رهبر شهید، به این آیین حالوهوای حماسی ویژهای بخشیده بود.
در جریان برنامههایی که در مراسم سه شنبه شب در محل تجمعات برخی شهرهای مازندران اجرا شد، هر از گاهی، صوت مناجات و دعاهایی با صدای رهبر شهید پخش میشد که طنین آن در میان جمعیت، سیل اشکِ دلتنگی را به همراه داشت.
این جمعیت، اگرچه در مقایسه با اجتماعات پیشین برخی شهرهای استان به نظر میرسید، اما این کاستی در تعداد، خود گویای حقیقتی دیگر بود؛ اینکه بسیاری از سربازان امام خامنهای خود را به کاروان مشایعتکنندگان پیکر مطهر ایشان در تهران، قم و مشهد رساندهاند تا در کانون اصلی این وداع تاریخی حضور داشته باشند.
این روزها دنیا نظارهگر وداع یک ملت با رهبری است که او را همچون پدر خویش به دل دوست دارد و آنچه که در گوشهوکنار ایران از جمله در خیابانها و میدانهای شهرهای مازندران جریان دارد، همه بازتابی از این پیوند قلبی ناگسستنی است.
