به گزارش خبرنگار ایرنا در لندن، صریحترین ارزیابی در میان گزارشهای خبرنگاران انگلیسی را اما مورفی سردبیر بینالمللی شبکه آیتیوی ارائه کرد. او پس از حضور در مسیر تشییع پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب نوشت که این مراسم برای آمریکا و رژیم صهیونیستی، یادآور شکست ماجراجویی نظامی آنها بود. به گفته مورفی، نمایش دوباره قدرت و توان بسیج مردمی جمهوری اسلامی ایران در خیابانهای تهران، نتیجهای نبود که طراحان جنگ انتظار داشتند.
وی گزارش داد که خیابانهای منتهی به مسیر تشییع خیلی زود از مردمی پر شد که از نقاط مختلف پایتخت به سوی محل برگزاری مراسم حرکت میکردند. خبرنگار آیتیوی فضای ایجادشده را انبوهی از مردم، پرچمها و تصاویر حضرت آیتالله خامنهای توصیف کرد و گفت این مراسم تصویری از قدرت را در برابر دوستان و دشمنان ایران به نمایش گذاشت.
دومینیک وگهورن سردبیر امور بینالملل اسکاینیوز نیز که از تهران گزارش میداد، حضور گسترده مردم در مراسم را صحنههایی فوقالعاده توصیف کرد. او در گزارش زنده خود گفت میلیونها ایرانی در خیابانها حضور یافتهاند و این مراسم به نمایشی عظیم از سوگواری برای آیتالله خامنهای تبدیل شده است.
اسکای نیوز در گزارشهای متوالی خود، خیابانهای مملو از عزاداران سیاهپوش و حرکت آرام پیکر رهبر شهید در میان انبوه جمعیت را به تصویر کشید. وگهورن همچنین به میان خانوادههایی رفت که کودکانشان در حمله آمریکا به میناب به شهادت رسیده بودند و روایت آنان را با این عبارت برجسته کرد که این کودکان بیگناه بودند. این بخش از پوشش اسکای، پیوند میان تشییع رهبر شهید و خشم مردم از جانباختن غیرنظامیان در جنگ تجاوزکارانه آمریکا و رژیم صهیونیستی را بازتاب داد.
پتریک وینتور خبرنگار ارشد روزنامه گاردین در تهران نیز نوشت که ایرانیان به صورت بسیار گسترده به خیابان مرکزی پایتخت آمدند و مراسم، به همان اندازه که سوگواری بود، جلوهای از میهندوستی به شمار میرفت. به نوشته او، شرکتکنندگان میخواستند نشان دهند ایران بهعنوان تمدنی کهن با بزرگترین قدرت نظامی جهان روبهرو شده و همچنان پابرجا مانده است.
وینتور از حضور خانوادهها، کودکان، سالمندان و اقشار مختلف مردم نوشت و گزارش داد که رایجترین جمله مردم خطاب به خبرنگاران خارجی این بود که «به ایران ما خوش آمدید». او همچنین اذعان کرد که جمعیت حاضر تنها از یک قشر یا منطقه خاص تشکیل نشده بود و حاضران از نقاط مختلف کشور به تهران آمده بودند.
گزارش بعدی وینتور، اعتراف روشنتری درباره ماهیت این حضور داشت. او نوشت رسانههای غربی که برای پوشش مراسم وارد ایران شده بودند، نتوانستند اجتماعات گسترده، منظم و بدون نشانه آشکار اجبار را نادیده بگیرند.
خبرنگار گاردین اذعان کرد که حضور مردم در مراسم را نمیتوان ناشی از اجبار یا انگیزههای مادی دانست به نوشته او، بسیاری از شرکتکنندگان تحصیلکرده و برای اعلام مخالفت با شهادت رهبرشان آمده بودند.
کاترین فیلیپ خبرنگار روزنامه تایمز نیز از تهران گزارش داد که جمعیت عظیمی پایتخت ایران را در نمایشی از وحدت پر کرده است. این روزنامه در گزارشی از آغاز مراسم، فضای تهران را وداعی پرشور توصیف کرد و نوشت خیابانهای پایتخت برای بدرقه رهبر شهید سیاهپوش شدهاند.
لیز دوست خبرنگار ارشد بینالمللی بیبیسی نیز از میان جمعیت حاضر در تهران گزارش داد و این مراسم را صحنهای خواند که ایران میخواهد جهان آن را ببیند. فایننشالتایمز نیز مراسم تهران را یکی از بزرگترین تجمعهای عمومی تاریخ معاصر ایران توصیف کرد و از حضور میلیونها نفر در تشییع پیکر رهبر شهید خبر داد. این روزنامه انگلیسی در پوشش خود، وسعت حضور مردم و پیام سیاسی آن برای مخالفان خارجی جمهوری اسلامی ایران را برجسته کرد.
گزارشهای خبرنگاران انگلیسی از تهران، با وجود تفاوت در نوع پوشش در چند واقعیت اساسی اشتراک داشت: جمعیت حاضر بسیار گسترده بود، احساس سوگ و خشم مردم واقعی بود، جمهوری اسلامی ایران همچنان از توان بسیج اجتماعی بالایی برخوردار است و ایران پس از ماهها جنگ و فشار، نهتنها فرو نریخته بلکه در وداع با رهبر شهید، تصویری کمسابقه از قدرت، انسجام و تابآوری ملی به جهان نشان داده است.
