به تازگی پیکر رهبر شهید انقلاب اسلامی ایران "حضرت آیت الله سید علی خامنه ای"، جهت تشییع و بدرقه، وارد کشور عراق و به طور خاص شهرهای نجف و کربلا شده است. بنابرآنچه پیشتر گفته شده، این مراسم تشییع به درخواست عراقی ها انجام می گیرد و البته که دولت عراق برای حضور پرشور و راحت تر مردم در این مراسم، اعلام تعطیلی عمومی در این کشور کرده است.
بر پایه گزارش های رسمی، میلیون ها عراقی برای ادای احترام به رهبر شهید انقلاب اسلامی، آماده اند و البته که شواهد و قرائن از حضور پرشور آن ها حکایت دارد. با این همه، تشییع باشکوه رهبر شهید انقلاب اسلامی در عراق، می تواند با بازخوانی یک نکته قابل تامل تاریخی نیز همراه باشد. زمانی صدام حسین دیکتاتور معدوم عراق در موضع گیری مدعی بود که خیلی زود و تنها چند روز پس از تجاوز به خاک ایران، در تهران حضور خواهد یافت و ایران را اشغال خواهد کرد. با این حال، جدای از اینکه رژیم بعث در تجاوز به ایران شکست خورد و جنگ تحمیلی با پیروزی ایران خاتمه یافت، آیا کسی فکر می کرد که روزی عراق برای تشییع رهبر شهید انقلاب، اعلام تعطیلی رسمی کند؟
این موضوع بیش از هر چیز نشاندهنده دوستی دیرینه ملت های ایران و عراق است و گویای آن است که هدف افرادی نظیر صدام و متحدانش نیز از بین بردن همین ظرفیت های تاریخی و فرهنگی مشترک مردم ایران و عراق بوده است. هدفی که به دلیل همان اشتراک فرهنگی هیچگاه محقق نشده است. بیراه نیست که در سال های اخیر بارها و بارها این شعار معنادار را شنیده ایم که "میان ایران و عراق، دوری و شکاف ممکن نیست". حال شکوه حضور عراقی ها در مراسم تشییع رهبر شهید، نه تنها مایه قدرت جهان اسلام است بلکه هشدار معناداری را به معاندان و متجاوزانی می دهد که درصدد ماجراجویی های احتمالی در آینده علیه کشورمان و کلیت محور مقاومت هستند.
