تشییع باشکوه رهبر شهید انقلاب اسلامی در ایران، نجف و کربلا فراتر از یک مراسم سوگواری ، صحنهای بود که بار دیگر نشان داد پیوند انقلاب اسلامی با ملتهای مسلمان، صرفاً یک رابطه سیاسی نیست، بلکه ریشه در باور، هویت و آرمان مشترک دارد.
حضور گسترده مردم عراق، از علما و عشایر گرفته تا جوانان و خانوادهها، در مراسم تشییع، امام شهید پیام روشنی برای افکار عمومی جهان داشت؛ اینکه شخصیتهای اثرگذار جهان اسلام، تنها متعلق به یک کشور نیستند، بلکه در وجدان و حافظه تاریخی امت اسلامی جای دارند. این حضور میلیونی، جلوهای از سرمایه اجتماعی و معنوی جبهه مقاومت بود؛ سرمایهای که با فشارهای سیاسی، تحریمها، جنگها و عملیات رسانهای از میان نمیرود.
دشمنان ایران طی سالهای گذشته تلاش کردهاند چنین القا کنند که جمهوری اسلامی در منطقه منزوی شده و پایگاه مردمی خود را از دست داده است. اما صحنههای نجف و کربلا، همانند حضور عظیم مردم ایران در تهران، قم و مشهد، روایت دیگری را به نمایش گذاشت؛ روایتی که در آن، ملتها با حضور خود سخن میگویند و محاسبات صرفاً نظامی و سیاسی را به چالش میکشند.
محبت مردم عراق به رهبر شهید انقلاب را باید در پرتو سالها همراهی با آرمان فلسطین، مبارزه با تروریسم، دفاع از مقدسات و پیوندهای عمیق فرهنگی و مذهبی دو ملت تحلیل کرد. این پیوند، نه با تبلیغات رسانهای ساخته شده و نه با هجمههای رسانهای از بین میرود؛ بلکه در بزنگاههای تاریخی خود را آشکار میسازد.
تشییع رهبر شهید، بار دیگر نشان داد که جبهه مقاومت صرفاً مجموعهای از گروههای سیاسی یا نظامی نیست؛ بلکه بر شانههای ملتهایی استوار است که آرمان عزت، استقلال و مقابله با سلطه را باور کردهاند. هنگامی که میلیونها نفر در ایران و عراق به خیابان میآیند، در واقع این پیام را به جهان مخابره میکنند که قدرت واقعی، پیش از آنکه در تجهیزات نظامی جلوه کند، در دلهای مردمی نهفته است که به آرمان خود وفادار ماندهاند.
شاید به همین دلیل است که بسیاری از تحلیلگران، بزرگترین سرمایه جمهوری اسلامی را نه موشکها و تجهیزات دفاعی، بلکه سرمایه اجتماعی و نفوذ معنوی آن در میان ملتهای مسلمان میدانند؛ سرمایهای که در بدرقه تاریخی رهبر شهید، با شکوهی بی نظیر در برابر دیدگان جهانیان به نمایش درآمد.
**روزنامه نگار و مدرس دانشگاه
