به گزارش ایرنا، سیستان و بلوچستان در منظومه فکری رهبر شهید، تنها یک استان مرزی نبود؛ بلکه حلقه اتصال ایران به شرق آسیا، اقیانوس هند و اقتصاد آینده کشور به شمار میرفت. این نگاه، سالها پیش از آنکه «اقتصاد دریامحور» به یک ادبیات رایج تبدیل شود، در سخنان و سیاستگذاریهای ایشان نمود یافت.
نخستین آشنایی عمیق ایشان با سیستان و بلوچستان به دوران تبعید در ایرانشهر بازمیگردد. رهبر شهید بعدها با مرور آن روزها، از محبت مردم بلوچ، صمیمیت، استعدادهای فراوان و علاقه قلبی خود به این دیار سخن گفتند؛ تا آنجا که نقل کردند در همان دوران وصیت کرده بودند اگر در تبعید از دنیا رفتند، در ایرانشهر به خاک سپرده شوند. این روایت نشان میدهد ارتباط ایشان با مردم استان، تنها یک ارتباط اداری یا سیاسی نبود، بلکه ریشه در تجربهای عاطفی و اجتماعی داشت.
پس از انقلاب نیز این شناخت میدانی، در تصمیمسازیهای کلان کشور انعکاس یافت. سفر تاریخی اسفند ۱۳۸۱ به سیستان و بلوچستان را میتوان نقطه عطفی در نگاه توسعهای جمهوری اسلامی به این استان دانست؛ سفری که علاوه بر دیدارهای گسترده مردمی، نشست با مسئولان، نخبگان، علما و بزرگان شیعه و اهل سنت، به تدوین مجموعهای از مصوبات زیربنایی برای توسعه استان انجامید.
در همان سفر، رهبر شهید، سیستان و بلوچستان را «دروازه تجارت ایران با شرق آسیا» توصیف کردند و بر ظرفیت کمنظیر بندر چابهار و سواحل مَکُران تأکید داشتند؛ ظرفیتی که به باور ایشان میتواند جایگاه ایران را در تجارت منطقهای و بینالمللی ارتقا دهد.
این نگاه بعدها نیز بارها در بیانات ایشان تکرار شد و توسعه سواحل مَکُران به عنوان یک ضرورت راهبردی ملی مورد تأکید قرار گرفت.
در اندیشه رهبر شهید، توسعه سیستان و بلوچستان تنها به احداث راه، بندر، کارخانه یا زیرساختهای عمرانی محدود نمیشد؛ بلکه توسعه واقعی زمانی محقق میشود که عدالت، امنیت، اشتغال، آموزش، سلامت، سرمایهگذاری و کرامت انسانی به صورت همزمان تحقق یابد؛ به همین دلیل، ایشان همواره خواستار رفع محرومیت تاریخی استان، تسریع در اجرای طرحهای عمرانی و استفاده از ظرفیت جوانان و نخبگان بومی بودند.
از سوی دیگر، شاید مهمترین ویژگی نگاه ایشان به سیستان و بلوچستان، تأکید مستمر بر وحدت اسلامی بود. رهبر شهید در دیدارهای مختلف با علما، معتمدان، ریشسفیدان، نخبگان و دانشگاهیان استان، شیعه و سنی را دو بازوی یک ملت دانسته و همواره نسبت به هرگونه اختلافافکنی قومی و مذهبی هشدار میدادند.
در نگاه ایشان، امنیت پایدار تنها در سایه اعتماد عمومی، همبستگی ملی و احترام متقابل میان اقوام و مذاهب شکل میگیرد. این رویکرد در سالهای بعد نیز استمرار یافت و در مقاطع حساس، با اعزام نمایندگان ویژه برای گفتوگو با علمای اهل سنت، نخبگان، خانوادههای آسیبدیدگان و اقشار مختلف استان، بر ضرورت حفظ انسجام ملی و رسیدگی به مطالبات مردم تأکید شد.
اکنون با گذشت بیش از دو دهه از سفر تاریخی رهبر شهید به سیستان و بلوچستان، بسیاری از محورهای مطرحشده در آن سفر همچنان در زمره اولویتهای توسعه کشور قرار دارد؛ از توسعه بندر چابهار و سواحل مَکُران گرفته تا تکمیل کریدورهای حملونقل، بهرهگیری از معادن، توسعه تجارت مرزی، تقویت اقتصاد دریامحور و سرمایهگذاری در زیرساختهای استان.
امروز بیش از هر زمان دیگری روشن شده است که نگاه رهبر شهید به سیستان و بلوچستان، نگاهی تنها منطقهای نبود؛ بلکه بخشی از راهبرد کلان توسعه ایران در قرن جدید محسوب میشد. استانی که زمانی مقصد تبعید یک روحانی مبارز بود، در اندیشه او به یکی از مهمترین پیشرانهای آینده ایران تبدیل شد.
شاید مهمترین پیام این میراث راهبردی آن باشد که توسعه سیستان و بلوچستان، نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی ملی برای آینده ایران است؛ آیندهای که از ایرانشهر تا چابهار، از هامون تا مَکُران، بر پایه وحدت، عدالت، مردمباوری و بهرهگیری از ظرفیتهای کمنظیر این سرزمین بنا خواهد شد.
به گزارش ایرنا، مراسم تشییع پیکر مطهر مجاهد شهید حضرت آیتالله سیدعلی خامنهای (قدسالله نفسالزکیه)، شهیده سیده بشری حسینی خامنهای، شهید مصباحالهدی باقری، شهیده زهرا حدادعادل و شهیده زهرا محمدی گلپایگانی روز دوشنبه ۱۵ تیر با حضور پرشور عزاداران رهبر شهید برگزار شد.
خودرو حمل پیکرهای مطهر ایشان از مهدیه امام حسن (ع) در تقاطع خیابان آزادی و اتوبان یادگار امام به سمت میدان آزادی حرکت کرد.
مراسم تشییع پیکر رهبر شهید انقلاب و خانواده ایشان، روز سهشنبه ۱۶ تیر در شهر مقدّس قم برگزار شد.قرار است روز پنجشنبه ۱۸ تیر ۱۴۰۵ پیکر رهبر شهید انقلاب و خانواده ایشان در مشهد مقدس تشییع و در حرم ملکوتی امامرضا (ع) به خاک سپرده شود.
همچنین مراسم ویژه وداع و تشییع پیکر رهبر شهید انقلاب امروز در شهرهای نجف و کربلا نیز برگزار خواهد شد.
