پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو با استفاده از رباتهای انساننما برای انجام دو جراحی از راه دور در یک کارآزمایی پیشبالینی، دستاورد بزرگی در سطح جهانی رقم زدند. این رباتها میتوانند با ابزارهای جراحی استاندارد و کنترل بصری، در اتاقهای عمل به کار گرفته شوند.
به گزارش Medical Xpress، این آزمایش نتیجه همکاری نزدیک میان تیمی از مهندسان و جراحان دانشگاه کالیفرنیا سن دیگو است. در یکی از این عملها، یک تیم مشترک متشکل از یک ربات انساننما و یک جراح انسانی به عنوان دستیار، موفق شدند عمل برداشتن کیسه صفرا را با موفقیت به پایان برسانند. جراحی دوم نیز به صورت کامل توسط دو ربات انساننما که دوشادوش یکدیگر کار میکردند، انجام شد. هر دو این عملهای جراحی روی پستانداران بزرگ غیرنخستیسان انجام گرفتند و دقت آنها با سیستمهای جراحی رباتیک رایج قابل مقایسه بود.
پژوهشگران معتقدند که این آزمایش اولین گام برای ورود گسترده رباتهای انساننما به اتاقهای عمل است. این ماشینهای هوشمند میتوانند در ابتدا به عنوان دستیار در طول عمل حضور داشته باشند و در آینده با هدایت جراحان از راه دور، تمام مراحل جراحی را انجام دهند.
محققان میگویند جهان درحالحاضر با کمبود شدید جراح و افزایش نیاز بیماران مواجه است و این موضوع به زمان انتظار طولانیتر و نابرابری در دسترسی به خدمات بهداشتی منجر شده. رباتهای انساننمای با قابلیت کنترل از راه دور و عملکرد خودکار امکان دسترسی به جراحیهای حیاتی را در سراسر جهان افزایش میدهند.
یکی از مهمترین مزیتهای استفاده از رباتهای انساننما، غلبه بر محدودیتهای فیزیکی و هزینههای سیستمهای جراحی رباتیک فعلی است. درحالحاضر، این سیستمها بسیار تخصصی هستند و معمولاً از سه یا چهار بازوی رباتیک، نرمافزارهای انحصاری و ابزارهای اختصاصی استفاده میکنند. این دستگاهها با وزن تقریبی ۸۱۶ کیلوگرم، به اتاقهای عمل ویژه نیاز دارند و نصب و راهاندازی آنها مستلزم حضور تیمهای پشتیبانی آموزشدیده است که استقرار آنها را در خارج از مراکز پزشکی بزرگ بسیار پرهزینه و دشوار میکند.
در نقطه مقابل، رباتهای انساننمای استفادهشده در این مطالعه که Surgie نام دارند، فقط حدود یکونیم متر قد و ۲۷ کیلوگرم وزن دارند. طراحی این رباتها به آنها امکان میدهد تا بدون نیاز به تغییرات زیرساختی عمده، در همان اتاقهای عمل موجود فعالیت کنند و برای مراکز درمانی با منابع محدود بسیار کاربردیتر باشند.
اگرچه این مطالعه امکانپذیر بودن جراحی توسط رباتهای انساننما را به اثبات رسانده است، اما هنوز چندین چالش فنی برای پذیرش گسترده این فناوری وجود دارد. در طول این عملها، رباتها چندین بار به کالیبراسیون مجدد نیاز پیدا کردند که این مسئله زمان کلی عمل را در مقایسه با سیستمهای جراحی سنتی افزایش داد.
یکی دیگر از چالشهای مهم، مشکل تأخیر در ارتباط است که به فاصله زمانی میان ارسال دستور توسط جراح و حرکت ربات مربوط میشود. کاهش این تأخیر برای انجام جراحیهای از راه دور در جوامع محروم بسیار مهم خواهد بود.
یافتههای این پژوهش در ژورنال Nature منتشر شده است.
