هشمهری آنلاین_فاطمه عسگری نیا: تازهترین گزارش ایرانتلنت از وضعیت منابع انسانی در بهار ۱۴۰۵ نشان میدهد بسیاری از شرکتهای ایرانی، به جای حرکت شتابزده برای توسعه، حفظ پایداری و مدیریت هوشمند منابع را در اولویت قرار دادهاند.
در نگاه اول شاید این تغییر بهمعنای عقبنشینی از برنامههای توسعهای باشد، اما از زاویهای دیگر میتوان آن را نشانه بلوغ مدیریتی در مواجهه با شرایط متغیر اقتصادی دانست؛ رویکردی که تلاش میکند ابتدا ثبات سازمان را حفظ کند و سپس در زمان مناسب، مسیر رشد را از سر بگیرد.
توسعه متوقف نشده؛ محتاطتر شده است
یکی از مهمترین یافتههای گزارش ایرانتلنت، بهعنوان یکی از مهمترین بنگاههای کاریابی ایرانی، افزایش تمرکز سازمانها بر پروژههای زودبازده است. این تصمیم بیش از آنکه نشانه ناامیدی باشد، بازتاب مدیریت ریسک در شرایطی است که پیشبینی آینده دشوارتر از گذشته شده است.
در چنین فضایی، مدیران ترجیح میدهند منابع مالی و انسانی را به پروژههایی اختصاص دهند که بازگشت سرمایه سریعتر و ریسک کمتری دارند. این رویکرد اگرچه ممکن است سرعت توسعه را کاهش دهد، اما میتواند از آسیبهای مالی و مدیریتی در دورههای بیثبات جلوگیری کند.
منابع انسانی؛ مهمتر از همیشه
گزارش همچنین نشان میدهد مدیران منابع انسانی بیش از گذشته درگیر حفظ سرمایه انسانی هستند. چالش حقوق و دستمزد همچنان در صدر دغدغهها قرار دارد، اما همزمان توجه به انگیزه، بهرهوری و حفظ نیروهای متخصص نیز پررنگتر شده است. این موضوع نشان میدهد سرمایه انسانی همچنان مهمترین دارایی شرکتهاست و حتی در شرایط محدودیت منابع نیز از اولویت خارج نشده است.
قراردادهای کوتاهمدت؛ انعطاف یا نااطمینانی؟
افزایش قراردادهای کوتاهمدت، یکی دیگر از یافتههای گزارش ایرانتلنت است. هرچند در ابتدا این موضوع از سوی نیروهای انسانی میتواند منشا نگرانیهای زیادی باشد و افراد گمان کنند امنیت شغلیشان به خطر افتاده است اما حقیقت این است که از منظر مدیریت سازمان، قراردادهای کوتاهمدت ابزاری برای افزایش انعطافپذیری در شرایط متغیر اقتصادی محسوب میشود. کارشناسان معتقدند اگر فضای اقتصادی به سمت ثبات حرکت کند، این انعطاف میتواند دوباره جای خود را به قراردادهای بلندمدت و سرمایهگذاری بیشتر بر نیروی انسانی بدهد. نکته مهم و اساسی این است که بنگاههای اقتصادی و اجتماعی اگر به نیروی انسانی بهعنوان یک سرمایه ارزشمند نگاه کنند، هرگز به فکر تعدیل آنها نخواهند بود بلکه همواره سعی میکنند با استفاده از تجارب این نیروها در مسیر رشد و تعالی حرکت کنند.
عبور از بحران با مدیریت واقعبینانه
شاید مهمترین پیام گزارش این باشد که سازمانهای ایرانی، به جای انکار واقعیتهای اقتصادی، تلاش کردهاند خود را با شرایط جدید تطبیق دهند. تغییر اولویت از توسعه به پایداری، اگرچه تصمیمی دشوار است، اما میتواند زمینهساز عبور کمهزینهتر از دورههای پرریسک باشد. تجربه ثابت کرده شرکتهایی که در دورههای بیثبات، ابتدا ثبات مالی و سرمایه انسانی خود را حفظ میکنند، پس از بازگشت رونق اقتصادی، آمادگی بیشتری برای توسعه خواهند داشت.
