فرارو- سینا مهراد، بازیگر نقش اسماعیل در سریال «بدنام»، در سالهای اخیر مسیری را پیموده که بیش از هر چیز با تداوم یک الگوی آشنا در انتخاب نقشها و شیوه بازیگری شناخته میشود.
به گزارش فرارو، در سینمای ایران، بازیگرانی که از خانوادههای سینمایی میآیند، همواره با دوگانهای دشوار روبهرو هستند؛ از یک سو دسترسی آسانتر به جهان حرفهای و از سوی دیگر، تردیدی دائمی درباره اینکه موفقیتشان حاصل استعداد است یا میراث خانوادگی. سینا مهراد از همان ابتدا در مرکز همین دوگانگی قرار گرفت. فرزند سعید سهیلی بودن برای او هم یک امتیاز بود. امتیازی که مسیر ورود به سینما را هموارتر کرد
سینا مهراد با نام اصلی سینا سهیلی، ۱۲ آذر ۱۳۷۰ در تهران متولد شد. او فرزند سعید سهیلی و برادر ساعد سهیلی است. خواهرانش، صبا و سارا سهیلی نیز در حوزه هنر فعالیت دارند.
تغییر نام خانوادگی از «سهیلی» به «مهراد» را میتوان نخستین تلاش او برای فاصله گرفتن از سایه پدر دانست. با این حال، تغییر نام هرگز برای تغییر روایت کافی نبود. آنچه میتوانست این فاصله را ایجاد کند، کارنامهای متمایز بود. همان چیزی که هنوز محل بحث است.
نقطه عطف واقعی زندگی حرفهای مهراد، سریال «پدر» بود. این مجموعه او را در مدت کوتاهی به یکی از شناختهشدهترین چهرههای تلویزیون تبدیل کرد. بسیاری از بازیگران سالها در جستوجوی چنین فرصتی هستند، اما برای مهراد این جهش بسیار سریع اتفاق افتاد. همین موفقیت، هم سکوی پرتاب او شد و هم نخستین محدودیت حرفهایاش.
اما همان تصویری که او را به شهرت رساند، به تدریج به قالب ثابتی تبدیل شد که خروج از آن آسان نبود .بخش عمده کارنامه بعدی او، بازآفرینی همین تیپ شخصیتی است. جوانی کمحرف، درونگرا، مؤدب و گرفتار بحرانهای عاطفی. این الگو اگرچه در ابتدا محبوبیت به همراه آورد اما به مرور باعث شد شخصیتهای مختلف در ذهن مخاطب به یکدیگر شبیه شوند. در بسیاری از آثار او مخاطب بیش از آنکه شخصیت تازهای کشف کند، همان سینا مهراد همیشگی را میبیند. در واقع این بازیگر بیش از خلق شخصیت، پرسونای شخصی خود را بازتولید میکند.
او تلاش کرد با «ژن خوک» تصویری متفاوت از خود را بسازد اما همچنان پرسونای خود را بازتولید میکند. این بازیگر برای تجربه جدید سراغ دنیای اجرا رفت و مجری برنامه استعداد یابی «کاپیتان» شد اما حتی این برنامه هم تکراری از نمونههای موفق استعدادیابی بوده است.
این مسئله بیش از هر زمان دیگری در سریال «بدنام» آشکار میشود. این پروژه میتوانست نقطه خروج مهراد از تصویر همیشگیاش باشد اما در عمل به تکرار همان الگو انجامید. سریال از ضعفهای آشکار در فیلمنامه و شخصیتپردازی رنج میبرد و بیش از هر چیز به بازی بازیگرانش وابسته بود تا کمبودهای متن را جبران کند. با این حال، مهراد در نقش اصلی نتوانست فراتر از تجربههای پیشین خود حرکت کند. نگاههای ممتد، بیان آرام و واکنشهای کنترلشده همچنان عناصر اصلی بازی او بودند، بیآنکه شخصیت به هویتی مستقل دست پیدا کند.
«بدنام» شاید بیش از هر اثر دیگری این پرسش را مطرح کرده که آیا مهراد اساسا تمایلی به ترک منطقه امن خود دارد؟ زیرا مشکل اصلی او نه فقدان استعداد، بلکه محدود ماندن دامنه انتخابهایش است. او هنوز به سراغ شخصیتهای خاکستری، ضدقهرمانها نرفته است. منظور شخصیتهایی که نیازمند فروپاشی تصویر آشنای او باشند.
در سینمای امروز ایران، اعتبار بازیگران بیش از هر چیز از میزان ریسکپذیری آنها شکل میگیرد. بازیگرانی که با هر نقش، تصویر پیشین خود را ویران میکنند، معمولا عمر حرفهای طولانیتری دارند. در مقابل، بازیگرانی که به محبوبترین نقش خود وفادار میمانند، اغلب با خطر تکرار مواجه میشوند. این خطر آرامآرام فاصله میان «ستاره» و «بازیگر» را آشکار میکند.
سینا مهراد امروز دقیقا در چنین نقطهای ایستاده است. او همچنان یکی از چهرههای محبوب نسل خود محسوب میشود و حضورش برای پروژههای تجاری امتیازی مهم است. اما محبوبیت، لزوماً معادل اعتبار هنری نیست. پرسش اصلی درباره آینده او این نیست که آیا همچنان ستاره خواهد ماند یا نه؛ بلکه این است که آیا حاضر میشود امنیت نقشهای آشنا را با خطر تجربههای تازه معاوضه کند.
شاید مهمترین آزمون حرفهای مهراد هنوز از راه نرسیده باشد. اگر در سالهای آینده به سراغ نقشهایی برود که ظاهر، لحن و پرسونای تثبیتشدهاش را به چالش بکشند، این امکان وجود دارد که از سایه موفقیت «پدر» عبور کند و هویتی مستقل برای خود بسازد. اما اگر همچنان به تکرار همان الگوی امتحانپسداده ادامه دهد، این خطر وجود دارد که تاریخ حرفهای او نه با مجموعهای از نقشهای ماندگار، بلکه با مجموعهای از تکرارها به یاد سپرده شود.
سریال «پدر» به کارگردانی بهرنگ توفیقی
سریال «آقازاده» به کارگردانی بهرنگ توفیقی
فیلم سینمایی «ژن خوک» به کارگردانی سعید سهیلی
فیلم سینمایی «شادروان» به کارگردانی حسین نمازی
سریال «از یاد رفته» به کارگردانی برزو نیک نژاد
فیلم سینمایی «دو روز دیرتر» به کارگردانی اصغر نعیمی
سریال «بدنام» به کارگردانی احسان سجادی حسینی
