به گزارش ایسنا، رقابت فوتبالی آرژانتین و انگلیس به چند نسل پیش بازمیگردد. حالا این دو تیم برای حضور در فینال جام جهانی ۲۰۲۶ به مصاف هم میروند؛ تقابلی که با لحظات نمادین، جنجالهای داوری و کارتهای قرمز در تاریخ ثبت شده است. بیبیسی به مرور این رقابت ۶۰ ساله پرداخته است.
چهارشنبهشب در آتلانتا، لیونل مسی برای اولینبار در دوران حرفهای خود مقابل انگلیس بازی خواهد کرد. مدافع عنوان قهرمانی در تلاش است تا تیم توماس توخل را کنار بزند و ۶۰ سال ناکامی انگلیس در جامهای جهانی را تمدید کند.
رقابت انگلیس و آرژانتین در جام جهانی از سال ۱۹۶۲ آغاز شده و از آن زمان تاکنون شاهد گلهای تماشایی، جنجالهای داوری و کارتهای قرمز بوده است. تنشهای سیاسی، به ویژه در مورد جنگ فالکلند در دهه ۱۹۸۰، بر روابط این دو کشور سایه انداخته و بازیکنان و هواداران آرژانتینی همچنان در شعارهای فوتبالی خود به این مناقشه اشاره میکنند.

سابقه رویارویی در جام جهانی
۱۹۶۲ (مرحله گروهی): انگلیس ۳ - ۱ آرژانتین
۱۹۶۶ (یکچهارم نهایی): انگلیس ۱- ۰ آرژانتین (بازی معروف به اخراج آنتونیو راتین)
۱۹۸۶ (یکچهارم نهایی): آرژانتین ۲- ۱ انگلیس (دو گل تاریخی مارادونا)
۱۹۹۸ (یکهشتم نهایی): ۲-۲ (پیروزی آرژانتین در پنالتی)
۲۰۰۲ (مرحله گروهی): انگلیس ۱-۰ آرژانتین
۱۹۶۲: انگلیس ۳–۱ آرژانتین (رانکاگوا، شیلی - مرحله گروهی)
در مقایسه با آنچه بعدا رخ داد، این بازی نسبتا بیحاشیه بود. گلهای ران فلاورز، بابی چارلتون و جیمی گریوز، انگلیس را به برتری ۳ بر صفر رساند و تک گل آرژانتین هم دیرهنگام به ثمر رسید. هر دو تیم با یک برد، یک تساوی و یک باخت، مرحله گروهی را به پایان رساندند اما انگلیس با تفاضل گل بهتر از گروه صعود کرد و آرژانتین حذف شد. انگلیس در مرحله یکچهارم نهایی توسط برزیل از دور مسابقات کنار رفت.
۱۹۶۶: انگلیس ۱–۰ آرژانتین (ومبلی، انگلیس - یکچهارم نهایی)
آیا این لحظهای بود که رقابت فوتبالی بین دو تیم واقعا شکل گرفت؟ احتمالا بله. دو تیم در یکچهارم نهایی به مصاف هم رفتند؛ بازیای که آرژانتینیها تا به امروز اصرار دارند در آن دزدی شده است و مدعی هستند گل جف هرست آفساید بود اما این تنها نوک کوه یخ جنجالها بود؛ آنتونیو راتین، کاپیتان آرژانتین، تنها پس از ۳۳ دقیقه و به دلیل دو خطا در عرض سه دقیقه، اخراج شد. خطای اول روی بابی چارلتون و خطای دوم ادامه اعتراض به داور آلمانی بود. بازی تقریباً ۸ دقیقه متوقف شد چون راتین از ترک زمین خودداری کرد. انگلیس در این بازی پرتنش پیروز شد و آلف رمزی، سرمربی انگلیس، بازیکنان آرژانتین را «حیوان» خواند و اصرار کرد که بازیکنانش پیراهن خود را با آنها عوض نکنند.
جورج کوهن، مدافع قهرمان جام جهانی ۱۹۶۶ انگلیس، در سال ۲۰۰۹ در گاردین درباره این بازی گفت: «تکل کردن خوب است، اما برخی از کارهای موذیانه مثل تف کردن، کشیدن مو و گوش، بد بود. آنها سعی در ترساندن ما داشتند. مشکل این بود که وقتی فهمیدند به خواستهشان نمیرسند، به برخی از بدترین رفتارهایی که تا به حال دیدهام دست زدند.
۱۹۸۶: آرژانتین ۲–۱ انگلیس (مکزیکوسیتی، مکزیک - یکچهارم نهایی)

این یکچهارم نهایی تنها چهار سال پس از جنگ فالکلند برگزار شد. این دیدار دیگر فقط یک رقابت فوتبالی نبود؛ تنشهای سیاسی نیز بسیار زیاد بود. رسانهها و مردم آرژانتین این بازی را به عنوان راهی برای ابراز نارضایتی از جنگ مطرح کردند، در حالی که رسانههای انگلیس نیز از این فضا استفاده کرده و با زبان ملیگرایانه، به دشمنی بین دو کشور دامن زدند.
این بازی لحظهای را رقم زد که هیچ هوادار انگلیسی از آن نسل هرگز فراموش نمیکند؛ نبوغ دیگو مارادونا که با مشت، آرژانتین را برابر انگلیس پیش انداخت. مارادونا روی سر پیتر شیلتون بلند شد و به طرز عجیبی، با مشت توپ را به داخل دروازه خالی کوبید و هیچکس متوجه نشد.
مارادونا بلافاصله، احتمالا بهترین گل تاریخ جام جهانی را به ثمر رساند. او نیمی از بازیکنان انگلیس را دریبل زد، شیلتون را دور زد و توپ را به گل دوم تبدیل کرد.
گری لینهکر دیرهنگام یک گل برای انگلیس کاهش داد، اما فایدهای نداشت و انگلیس در جنجالیترین شرایط ممکن حذف شد. مارادونا تا سال ۲۰۰۵ طول کشید تا عذرخواهی کند؛ عذرخواهیای که شیلتون آن را نپذیرفت.
۱۹۹۸: آرژانتین ۲–۲ انگلیس (پیروزی آرژانتین ۴–۳ در پنالتی) (سناتین، فرانسه - یکهشتم نهایی)
بازیای که دیوید بکام هرگز فراموش نخواهد کرد. این بازی همیشه به دلیل لگد بکام به دیگو سیمئونه و کارت قرمزی که دریافت کرد، در خاطرهها میماند. پیش از آن، گابریل باتیستوتا و آلن شیرر پنالتیها را تبدیل به گل کردند و سپس مایکل اوون یکی از بهترین گلهای تاریخ انگلیس را به ثمر رساند تا تیمش ۲ بر یک پیش بیفتد. اوون با عبور از دفاع آرژانتین، یک گل انفرادی تماشایی به ثمر رساند. اما یک ضربه آزاد ماهرانه باعث شد خاویر زانتی بازی را به تساوی ۲ بر ۲ بکشاند. پس از اخراج بکام، انگلیس مقاومت کرد و بازی به ضربات پنالتی کشیده شد و پس از از دست دادن پنالتی توسط دیوید بیتی و پل اینس، آرژانتین پیروز شد اما خودشان در دور بعد مقابل هلند حذف شدند.
یک سال بعد، سیمئونه اینطور اعتراف کرد: بیایید بگوییم داور به دام افتاد. این تصمیم برای او هم سخت بود چون من خوب روی زمین افتادم. میتوانید بگویید که افتادن من کارت زرد را به قرمز تبدیل کرد. اما در واقع، مجازات مناسب، کارت زرد بود.
۲۰۰۲: آرژانتین ۰–۱ انگلیس (ساپورو، ژاپن - مرحله گروهی)
این بازی به عنوان روز رستگاری بکام در خاطرهها خواهد ماند. کاپیتان انگلیس، تنها گل بازی را از روی نقطه پنالتی به ثمر رساند؛ پنالتی که پس از خطای مائوریسیو پوچتینو روی اوون گرفته شد. با توجه به این که انگلیس در بازی اول خود برابر سوئد تنها به تساوی رسیده بود، این پیروزی بسیار حیاتی بود. تساوی بدون گل انگلیس مقابل نیجریه در بازی آخر، آنها را به مرحله بعد رساند، در حالی که آرژانتین با تساوی مقابل سوئد، برای اولین بار از سال ۱۹۶۲ در مرحله گروهی حذف شد. انگلیس در یکهشتم نهایی دانمارک را شکست داد اما در یکچهارم نهایی توسط برزیل و با ضربه آزاد رونالدینیو حذف شد.
انتهای پیام










