احمد زیدآبادی، فعال رسانه، در کانال تلگرامی خود در یادداشتی با عنوان «پا جای پای اللهکرم!» نوشت: «آتشی که این روز و شبها بر سر سواحل و جزایر و خاک و مردم مظلوم جنوب کشورمان میبارد، شعلهاش دل هر ایراندوستی را در هر گوشه از این کرهٔ خاکی به راستی که کباب میکند!»
زیدآبادی افزود: «سال ۸۶ در میزگردی برای بحث در مورد پیامدهای برنامهٔ هستهای ایران در دانشگاه تهران، حسین اللهکرم خطاب به من گفت؛ مرعوب شدهای و از جنگ میترسی! گویی قرار بود اگر جنگی در گرفت، تفنگی هم به دست من دهند و راهی جبههام کنند و بنابراین من از بیم جانم هراسناک شدهام!»
وی تصریح کرد: «به او توضیح دادم که جنگهای امروزین غرش بیامان موشکهای ویرانگر و بمبهای پرحجم است و علاوه بر مراکز نظامی، شهروندان و منابع زیست آنان را نیز هدف میگیرد بیآنکه امکان دفاع مؤثری از آنان باشد.من چطور میتوانم از قدرت مخرب و هولانگیز تسلیحاتی که این دوپای "ظلوماً جهولا" از رهگذر پیشرفت دلهرهآور تکنولوژی به دست آورده و از به کارگیری آنها نیز برای نابودی زمین خدا نگرانی ندارد، در هراس نباشم؟»
زیدآبادی اظهار کرد: «او اما چنان مقدم جنگ را گرامی میداشت که گویی هیچ نوع نگرانی از هر سطح از ویرانیِ کشور و مصیبت مردمان آن ندارد و این را هم به حساب شجاعت و دلیری خود میگذاشت!»
وی تأکید کرد: «شگفت آنکه حسین اللهکرم این روزها خاموش است. شاید با نوع رویکردی که به جنگ و مذاکره و صلح دارد، امر به خاموشی شده باشد. نمیدانم.»
زیدآبادی در پایان نوشت: «البته وقتی که دکتر بیژن عبدالکریمی پا جای پای آقای اللهکرم گذاشته و بلکه گامی هم فراتر رفته و حتی همان خردهمعرفت و لوتیگری او را نیز در گفتار خود رعایت نمیکند، چه نیازی به حضور رسانهای دبیر کل انصار حزبالله در این وانفسا!»
