یکم. مراقبت کنیم
اخبار تجاوز دشمن، روایت اصلی این روزها نشود. اخبار نیروهای مسلح و پیروزیهای میدان را ببینیم و منتشر کنیم. ما پیروزیم.
دوم. مراقبت کنیم
به تدبیر فرماندهان میدان اعتماد کنیم. اطلاعات، تخصص و تجربه لازم در میدان نظامی در اختیار ما نیست.
سوم. مراقبت کنیم
جنگ را فقط به میدان نظامی تقلیل ندهیم. اقتصاد، معیشت، شکستن محاصره، دیپلماسی و افکار عمومی هم بخشی از این جنگ ترکیبیاند.
چهارم. مراقبت کنیم
مسوولین نباید دچار خطای محاسباتی شوند. مشکلات هست ولی این جنگ، جنگ استقامت است؛ پیروز کسی است که بیشتر دوام بیاورد.
پنجم. مراقبت کنیم
خیابان را با اختلافهای فرعی کمرنگ نکنیم. خیابان پرشور با انسجام و مدارا شکل میگیرد؛ قرار نیست همه مثل ما فکر کنند.
ششم. مراقبت کنیم
حاشیهها، مطالبه انتقام و قصاص را در ما سرد نکند. زنده نگه داشتن این مطالبه باید در صدر بماند.
هفتم. مراقبت کنیم
رجزخوانی دشمن دل کسی را خالی نکند. دشمن ماههاست با تهدید و رعب میخواهد ارادهها را بشکند.
هشتم. مراقبت کنیم
نقد، حتی اگر موجه باشد، به اختلاف و بیاعتمادی منجر نشود. در میانه جنگ، اعتماد به مسئولان یک ضرورت است.
نهم. مراقبت کنیم
اثر جنگ بر اقتصاد را انکار نکنیم؛ چون اگر مشکلات جنگ را به ناکارآمدی تقلیل دهیم، تابآوری مردم در برابر فشارهای جنگ کاهش مییابد.
دهم. مراقبت کنیم
نقش خود را فقط به خیابان محدود نکنیم. خیابان باید در سبک زندگی ما امتداد پیدا کند و هرکدام به اندازه توانمان در صرفه جویی و کاهش هزینه ها آرایش جنگی بگیریم.
