مجتبی گراوند در گفتوگو با ایسنا، اظهار کرد: سیره نظری و عملی زین العابدین امام سجاد(ع) مشحون از جوانمردی و تجلیگاه اخلاق و عرفان اسلامی است.
وی ادامه داد: ابونعیم اصفهانی از علمای اهل سنت، دربارۀ امام سجاد(ع) چنین مینویسد: «علی بن حسین، زینت عبادتکنندگان و نماد عابدین بود. او فردی عابد، اهل وفا و بخشندهای با سخاوت بود». امام سجاد(ع) بردگان را می خرید و در عرفات بعد از مراسم عرفه همراه هدایای قابل توجهی آزادشان می ساخت.
گراوند افزود: گرچه امام سجاد(ع) به «زین العابدین» یعنی زینت عبادتکنندگان، مشهور بود اما برای کسب روزی حلال و معیشت سالم نیز زیاد تلاش میکرد. آن حضرت(ع) به حال نیازمندان و محرومان جامعه عنایت ویژه داشت و شبانه به صورت ناشناس به یتیمان و نیازمندان مدینه کمک میکرد. ایشان حتی با جذامیهای مدینه که مطرود همگان بودند حشر و نشر داشت و با آنان هم غذا میشد.
عضو هیأت علمی دانشگاه لرستان گفت: امام باقر(ع) در وصف پدرش میفرماید: «پیشوای چهارم علیه السلام کیسههای نان را در شبهای تاریک به دوش میکشید و به فقرا و نیازمندان تصدق می.نمود». در جایی دیگر امام باقر علیهالسلام میفرماید: «پدرم حضرت علی بن حسین علیهالسلام دو بار برای خدا اموال خود را احسان نمود». از امام سجاد (ع) نیز روایت داریم: «سرور و آقای مردم در دنیا سخاوتمندان و بخشندگان هستند و در جهان آخرت، پرهیزگاران سرآمد دیگران خواهند بود».
وی افزود: به همین علت بعضی از نویسندگان میراث فتوّت امام حسین(ع) را از آنِ فرزندش زین العابدین(ع) میدانند. در منابع تاریخی آمده است که وی جوانمردانه از ظلم و ستم هشام بن اسماعیل حاکم امویان در مدینه گذشت کرد.
گراوند اضافه کرد: همچنین هنگامی که یزید بن معاویه عامل جنایتکار خود مسرف بن عقبه را به مدینه فرستاد و لشکر وی به قتل و غارت اهل مدینه پرداختند، امام سجاد(ع) افراد زیادی را پناه داد و آن حضرت در کمال سخاوت و جوانمردی از آنان پذیرایی کرد.
وی گفت: اخلاق نیکوی امام سجاد باعث شد که موافقان و مخالفان به شخصیت والای آن حضرت به دیدهی عزت و احترام بنگرند. صحیفه سجادیه امام سجاد(ع) نشانگر جوانمردی و تجلی شخصیت کریمانه این امام بزرگوار است که در نیایش مشهود است: «خدایا بر پیامبر(ص) و دودمانش درود فرست و توفیق ده و یاری کن در برابر کسی که با من ناراستی میکند، خیرخواهانه رفتار کنم؛ کسی را که از من دوری میگزیند، به نیکی پاداش دهم و هر که مرا محروم میسازد، به او عطا و بخشش کنم و هر که با من قطع رابطه میکند، صله رحم کنم؛ هر که مرا غیبت میکند، نیکیهایش را یاد کنم؛ نعمت را سپاس گویم و از بدیها در گذرم». اینها قطرهای از دریای بیکران فضائل امام سجاد(ع) است که زبان و قلم از توصیف آن عاجز است.
انتهای پیام
