محققان انجمن مکس پلانک آلمان دریافتند که کار کردن تا سن ۶۷ سالگی، زمانی که بیشتر آمریکاییها بازنشسته میشوند، افت شناختی آنها را کند میکند و میتواند به مبارزه با بیماریهایی مانند آلزایمر و سایر بیماریهایی که بر عملکردهای شناختی فرد تأثیر منفی میگذارد، کمک کند.
به طور قابل ملاحظه ای، نتایج نشان میدهد که فرد بدون در نظر گرفتن جنسیت، سطح تحصیلات یا میزان پیچیدگی شغل از کار طولانی مدت سود میبرد.
آنجلو یورنته نویسنده این مطالعه در بیانیهای گفت: مطالعه ما نشان میدهد که ممکن است یک پیامد ناخواسته از بازنشستگی دیرهنگام وجود داشته باشد.
لورنت ادامه داد: در این مطالعه، ما به بازنشستگی و عملکرد شناختی از این منظر نزدیک میشویم که هر دو به پایان یک مسیر طولانی زندگی نزدیک میشوند.
محققان دریافتند افرادی که مشاغل پیچیده تری دارند نسبت به افرادی که مشاغل پیچیده تری ندارند کاهش کندتری را در زمینه ادراک شناختی خود تجربه کرده اند.
این امر با ریشههای اجتماعی فرد مانند نژاد، جنسیت و وضعیت اجتماعی - اقتصادی در اوایل زندگی آغاز میشود، با پیشرفت تحصیلی و شغلی و رفتارهای بهداشتی ادامه مییابد و به عوامل نزدیکتری مانند وضعیت شریک زندگی و سلامت روحی و جسمی میرسد.
یک مطالعه جداگانه که اخیراً توسط محققان مرکز پزشکی دانشگاه جورج تاون انجام شده است، نشان داد که برخی از مهارتهای ذهنی، از جمله چند وظیفهای و اولویت بندی، پس از ۵۰ سالگی بهبود مییابد.
محققان مشاهدات ۲۰۴۶۹ فرد ۵۵ تا ۷۵ ساله را که ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۴ بخشی از نیروی کار آمریکا بودند را مطالعه کردند.
یورنته با بیان اینکه هیچ تغییری بین پویاییهای اجتماعی و بازار کار وجود ندارد، افزود: بسیاری از کشورهای جهان سن بازنشستگی را افزایش داده اند.
طبق اعلام انجمن آلزایمر، بیش از ۶ میلیون آمریکایی از بیماری آلزایمر رنج میبرند و پیش بینی میشود این تعداد تا سال ۲۰۵۰ به ۱۳ میلیون نفر برسد.
بر اساس گزارش Bright Focus، در سراسر جهان، این تعداد حداقل ۵۰ میلیون نفر است و در صورت عدم دستیابی به موفقیت تا سال ۲۰۵۰ میتواند از ۱۵۰ میلیون نفر فراتر رود.
یورنته توضیح داد: به همین دلیل است که باید بفهمیم آیا بازنشستگی در سنین بالاتر ممکن است به ویژه بر عملکرد شناختی پیامدهایی را داشته باشد.
