افرادی که دچار حمله قلبی شده اند در معرض خطر سکته مغزی و زوال عقل عروقی هستند و ممکن است کمتر به بیماری پارکینسون مبتلا شوند.
به نقل از ساینس دیلی، بیماری پارکینسون یک اختلال مغزی است که با از دست دادن پیشرونده حرکت فیزیکی، از جمله لرزش، گفتار آهسته یا نامفهوم، یا سفتی یا محدودیت دامنه حرکتی برای راه رفتن و سایر فعالیتهای بدنی مشخص میشود. هیچ درمانی برای بیماری پارکینسون وجود ندارد و همچنین با تغییرات رفتاری، افسردگی، کاهش حافظه و خستگی همراه است.
پارکینسونیسم ثانویه که علائمی مشابه بیماری پارکینسون دارد، ممکن است در اثر سکته مغزی، داروهای روانپزشکی یا قلبی عروقی یا سایر بیماریها ایجاد شود.
محققان گزارشات بهداشتی خدمات بهداشت ملی دانمارک را بررسی کردند. آنها خطر بیماری پارکینسون و پارکینسونیسم ثانویه را در بین حدود ۱۸۲ هزار بیمار که برای اولین بار بین سالهای ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۶ دچار حمله قلبی شده بودند و بیش از ۹۰۹ هزار نفر در قالب گروه کنترل که از نظر سن، جنس و سال همسان بودند، مقایسه کردند.
طی یک پیگیری مستمر ۲۱ ساله، تجزیه و تحلیلها نشان داد که در مقایسه با گروه کنترل احتمال ابتلا به پارکینسون ثانویه هم در میان افرادی که دچار حمله قلبی شده اند؛ ۲۸ درصد کمتر بود.
