به گزارش همشهری آنلاین، حسین نمازی در پستی نوشت: من فکر میکردم بخشی از خانواده تلویزیون هستم اما درست زمانیکه نیاز به حمایت این خانواده داشتم، متوجه شدم که پنداری اشتباه در ذهن میپروراندهام. در سالهایی که اتفاقات خوب و پی در پی برای فیلم آپاندیس در جشنوارههای جهانی رخ میداد و میتوانستم فیلم سینمایی بعدیام را بسازم و باز جایزههای بیشتری به کارنامه کاریام اضافه کنم، سریال پرمخاطب حوالی پاییز را برای تلویزیون ساختم؛ سریالی که به یک حادثه ملتهب و ملی میپرداخت اما کمتر کسی حاضر بود هزینه ساخت سریالی با این مضمون را به جان بخرد.
سریال حوالی پاییز در عین ناباوریِ مدیران تلویزیون به سریالی پرمخاطب تبدیل شد و مورد تقدیر مدیران همین تلویزیون قرار گرفت. حالا من همان حسین نمازیام که با فیلم شادروان به سینما برگشتم و باز با یک فیلم پرمخاطب همان حرفهایی را زدهام که در سریالم گفته بودم؛ اینکه همه ما فارغ از اختلاف سلیقهها، یک خانوادهایم و باید هوای یکدیگر را داشته باشیم. اما در کمال ناباوری، من توسط همین تلویزیون نادیده گرفته شدم. الان دیگر پخش نشدن تیزر فیلم شادروان از تلویزیون مساله من نیست، مساله من حس بدیست که از طرد شدنم توسط خانوادهام به من دست داده. کاش تلویزیون کمی با خانوادهاش مهربانتر بود. کاش تلویزیون بداند که سرمایهاش همین خانوادهاش است. بماند به یادگار از روزهای تنهاییمان در اکران فیلم شادروان.
