عصر ایران؛ مهرنوش خالقی _ پژوهشهای بسیاری نشان دادند که نوزادان اساسا با غریزه یادگیری و جستوجوگری به دنیا میآیند. مثال بارز آن هم شیر مکیدن مادر یا قانوقون کردنشان است. حتما تا به حال نوزادان را دیدهاید که دهانشان را میچرخانند و به دنبال پیدا کردن سینهی مادر هستند. یا شاید دیده باشید که بعد از مدتی شروع به تولید آواهای مختلف میکنند؟ نوزادان پس از چند ماه تقلید کردن را شروع میکنند و خلاصه کارهای زیادی را انجام میدهند. حتی خودشان به تدریج صحبت کردن را یاد میگیرند. در حقیقت پژوهشها به ما میگویند که نوزادان یک لوح سفید نیستند و مجهز به ابزارهای زیادی برای یادگیری هستند. یکی از مهمترین ابزارهای آنها پرسشگری است.
اما آیا تا به حال از خودمان پرسیدهایم که بهترین واکنش ما در مقابل کودکی که سوال میپرسد چیست؟ اینکه بخواهیم سوالات کودک را بلافاصله پاسخ دهیم، سطحیترین کار ممکن است. برای اینکه کودکان را به فکر کردن بیشتر دعوت کنیم، سوالات آنها را با سوالی دیگر، پاسخ دهیم. سوالی مانند این: تو چه فکر میکنی؟ نظر تو چیست؟ به شاید باور نکنید ولی پاسخ دادن سوالات کودکان با یک سوال دیگر، اثر مهمی در ذهن آنها میگذارد و آنها را تشویق به پرسشگری میکند.
پیشنهاد میکنیم این فیلمها را هم ببینید
۲ ببینید| چرا بعضی از ما از خطرها جان سالم به در میبریم؟ پاسخ در کودکی است
