به گزارش ایرنا، آیین جغجغه زنی در روستای انجدان یادگاری فرهنگی و مذهبی از دوره تیموریان و صفویان است که تاکنون حفظ شده و در فهرست آثار معنوی کشور به ثبت رسیده است.
مردم مومن روستای انجدان اراک از ساعات اولیه روز نهم محرم از محله پایین انجدان با آیینهای سوگ و عزا به سمت محله بالا حرکت کردند و با زمزمه نواهای موزون حزن انگیز در غم سالار شهیدان و یاران باوفایش به جای سینه زنی و زنجیرزنی از ابزاری چوبی و خراطی شده به نام جغجغه استفاده کردند.
گروه عزاداری جغجغه زن انجدان، مرشد و رهبری دارند که نوحههای اصیل و خاصی را قرائت میکند و مردم در پاسخ به نوحهها، با اشک و مویه جغجغه میزنند.
کارشناس باستان شناسی و مردم شناسی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان مرکزی در گفت و گو با ایرنا درباره این آیین گفت: رسم جغجغه زنی که با حضور نمایندگانی از تمام طبقات اجتماعی و افراد روستا با معنویتی خاص برگزار میشود، دارای بن مایههای غنی معنوی و بیانگر نمونه کاملی از همگرایی اجتماعی و بینش عمیق دینی ساکان این روستا است.
قاسم فضلی افزود: این آیین به دلیل اصالت و ارایه های آیینی و معنوی قوی در فهرست آثارمعنوی کشور با نام انجدان اراک به ثبت رسیده است.
وی اظهار داشت: رسم جغجغه زنی در تمام آیینهای عزا در روزهای نهم تا یازدهم محرم و شام غریبان توسط اهالی این روستا در کنار دیگر رسوم نظیر ادای نذر و قربانی، سیاهپوش کردن محیط و تعزیه گردانی انجام می شود.
فضلی اظهار داشت: قدمت این آیین مذهبی به قبل از اسلام باز میگردد که تا دوره اسلامی در دل مردم باقی مانده و رنگ اسلامی گرفته است.
این رسم دیرینه در روستای انجدان در ۳۷ کیلومتری شرق اراک واقع شده و براساس مستندات تاریخی، بویژه سنگ نوشته ها و سنگهای قبور، قدمت آن به قبل از اسلام باز میگردد.
