همچنین ضریب جینی خانوارهای شهری و روستایی به ترتیب ۰.۳۷۵۷ و ۰.۳۵۹۴ است که نسبت به سال قبل به ترتیب ۰.۰۰۷۸ و ۰.۰۰۰۴ افزایش نشان میدهد.
ضریب جینی عددی است بین صفر و یک که برای سنجش نابرابری درآمدی و مطلوبیت توزیع درآمد از آن استفاده میشود. این ضریب هرچه به صفر نزدیکتر باشد نابرابری درآمدی کمتر و هرچه به یک نزدیکتر باشد وضعیت توزیع درآمد در جامعه نامطلوبتر است.
در ادامه مشروح گزارش مرکز آمار از وضعیت ضریب جینی در کشور را میخوانید:
سال ١٤٠٠-کل کشور:
سهم بیست درصد کم هزینه ترین و پرهزینهترین جمعیت به ترتیب ٥,٨٨ و ٤٦.٧٠ درصد است.
نسبت ده، بیست و چهل درصد پرهزینه ترین به ده، بیست و چهل درصد کم هزینه ترین به ترتیب ١٣,٤٦، ٧.٩٤ و ٤.٢٤ است. شاخص پالما به ١.٨٧ و شاخص تیل به ٠.٢٦٠٢ رسیده است. همچنین شاخص اتکینسون ٠.٢٣١٢ است.
سال ١٤٠٠– مناطق شهری:
سهم بیست درصد کم هزینه ترین و پرهزینه ترین جمعیت به ترتیب ٦,٤٦ و ٤٥.٣٤ درصد است.
نسبت ده، بیست و چهل درصد پرهزینهترین به ده، بیست و چهل درصد کم هزینهترین جمعیت به ترتیب ١١,٥٤، ٧.٠٢ و ٣.٩١ است. شاخص پالما ١.٧٠ و شاخص تیل ٠.٢٣٦٤ است. همچنین شاخص اتکینسون ٠.٢١٠٠ است.
سال ١٤٠٠– مناطق روستایی:
سهم بیست درصد کم هزینه ترین و پرهزینه ترین جمعیت به ترتیب ٦,٧٤ و ٤٣.٩٦ درصد است.
نسبت ده، بیست و چهل درصد پرهزینه ترین به ده، بیست و چهل درصد کم هزینهترین جمعیت در مناطق روستایی به ترتیب ١٠,٧٦، ٦.٥٢ و ٣.٦٤ است.
شاخص پالما ١,٥٧ و شاخص تیل در ٠.٢١٦٤ است. همچنین شاخص اتکینسون ٠.١٩٤٢ است.
در سال ١٤٠٠ در مناطق شهری کمترین ضریب جینی در استان کرمان (٠,٢٧٢٩) و بالاترین ضریب جینی در استان سیستان و بلوچستان (٠.٤٩٢٩) مشاهده میشود.
همچنین در مناطق روستایی کمترین ضریب جینی مربوط به استان بوشهر (٠,٢٥٩٣) و بیشترین ضریب جینی مربوط به استان خراسان جنوبی (٠.٣٦٣٣) است.
