به گزارش همشهری آنلاین، به گفته مهدی نوری، کارشناس مد و طراح لباس، بیش از ۸ هزار ماده شیمیایی مضر در این صنعت کاربرد دارد که مقصد نهایی تمامی آنها آبهای جاری است.
پنبه از جمله محصولاتی است که بیشترین نیاز آبی را دارد، به طوری که یک کیلو پنبه، ۲۰ هزار لیتر آب مصرف می کند. در بررسی ۲/۵ درصد از زمینهای کشاورزی کشت پنبه متوجه شدند که از ۱۶ درصد آفت کشهای جهان برای تولید پنبه استفاده می شود و کارگرهایی که در زمینهای پنبه مشغول فعالیت هستند، در تماس مستقیم با این سموم قرار دارند.
در رنگرزی پارچه ها نیز اغلب از مواد شیمیایی استفاده میشود و پس از رنگآمیزی پارچه، گندآب آن به سمت رودخانهها رها و تبدیل به تهدیدی علیه سلامت انسان و سایر موجودات زنده میشود.
پلیاسترها و پارچههایی با پایه نفتی نیز بخشی از مواد مصرفی در صنعت پوشاک است. هنگام شستشوی لباسهایی با پارچههایی از این دست میکروفیبرهای پلاستیکی از آن جدا میشود که به زمین و رودخانهها بازمیگردد.
۷۰ درصد از مقدار کربن منتشر شده در جهان از تولید پوشاک به وجود میآید که حالا تبدیل به زباله شدهاند و قابل تجزیه نیستند.
لباسهای ما اغلب بیشتر از خودمان سفر کرده و از کشورهای مختلف گذشته تا به دست ما رسیده اند، بنابراین آلودگی سیستم های حمل و نقل پوشاک را باید به سایر آلودگی های آن اضافه کرد.
