به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صداوسیما؛ به نقل از آسوشیتدپرس، پرستاران جامعه از جمله افرادی هستند که بیشترین آسیب را میبینند، زیرا آنها برای بازدید روزانه از بیماران به سوخت متکی هستند. برخی از پرستاران تا دهها بیمار را که برای مراقبتهای پزشکی به آنها وابسته هستند، ملاقات میکنند.
با توجه به اینکه سوخت به سختی به دست میآید و بسیاری از پمپ بنزینها به علت عرضه نشدن مجدد بسته شدهاند، آنها درگیر سهمیه بندی سوخت گران بها در باک خود هستند.
در برخی مناطق، مقامات به شغلهای کلیدی مانند پرستاران، گفته اند که میتوانند در جایگاههای بنزین اولویت داشته باشند. اما آنها میگویند که با اعتراض سایر رانندگان روبرو میشوند. شاید پرستاران نیز باید مجبور شوند در روزهای تعطیل، باک خودروی خود را پر کنند.
اورلی مارتین، پرستار ۴۱ ساله گفت: من هر روز بین ۳۰ تا ۴۰ بیمار را در خانه هایشان ویزیت میکنم. البته من خوش شانس هستم که در شهری که در آن کار میکنم زندگی میکنم. اما بسیاری از همکاران من باید مسافتهای طولانی بپیمایند. من بسته به بیمارانی که دارم بین ۵۰ تا ۷۰ کیلومتر در روز میپیمایم. تا حالا امیدوار بودم که اوضاع بهتر شود. اما متأسفانه، به نظر نمیرسد بهتر شود. روز تعطیلی من سه شنبه است، بنابراین فکر میکنم باک پری که دارم تا آن زمان کافی خواهد بود. بنابراین، روز سه شنبه، میبینم که آیا باید روز را در صف بگذرانم یا نه؟ وقتی هفتهای ۶ تا ۷ روز کار میکنم، مطمئناً هر هفته به یک باک پر نیاز دارم. اگر چند روز مرخصی داشته باشم، میتواند تا ۱۰ روز هم طول بکشد. اکنون، همه کارم را با خودرو انجام میدهم. من از خودرویم برای هیچ چیز دیگری استفاده نمیکنم. کارهای شخصی ام را پیاده انجام میدهم. من دیگر همه چیزهایی را که نیاز دارم نمیخرم واقعاً. دیر به دیر خرید میکنم تا سوخت کمتری مصرف کنم.
