به گزارش خبرگزاری صدا و سیما و به نقل از اسپیس، پژوهشگران در حال بررسی چگونگی تأثیر فضا بر میکروبیوم روده انسان هستند. محققان دانشگاه نورثامبریا (Northumbria) در حال بررسی حالتی به نام دیسبیوز (dysbiosis) یا دُشریزگانی هستند که در آن میکروبیوم آنها به روشهای مهم و احتمالاً خطرناکی تغییر میکند .
با بههمریختگی تراز و توازنی که در میان ریزاندامگانهایی که بر روی بدن یا درون بدن زندگی میکنند، پدیده دُشریزگانی یا ناتراز شدن همزیستی یا دیسبیوز یا دیسباکتریوز رخ میدهد. این پدیده بیشتر در دستگاه گوارش دیده میشود. این ناترازشدن همزیستی منجر به بیماریهایی مانند بیماری التهابی روده، خستگی مزمن، چاقی، سرطان، و التهاب روده بزرگ میشود.
بر این اساس از آنجایی که فضانوردان برای مدت طولانی از زمین دور خواهند بود، محققان در تلاشند تا بفهمند که آیا دیسبیوز به یک مشکل مهم تبدیل میشود یا اینکه منجر به اثرات سلامتی در آنها میشود که توانایی عملکرد آنها را مختل کند؟
از آنجایی که تنها حدود ۶۰۰ انسان تاکنون به فضا رفتهاند، انجام این پژوهش دشوار است. مطالعهای که در سال ۲۰۲۰ انجام شد، نشان داد که ممکن است یک اندامک بیولوژیکی در پشت همه این تغییرات بدنی در فضا قرار داشته باشد که میتوکندری نام دارد.
بیش از ۲۰۰ دانشمند برای بررسی این موضوع گردهم آمدند و ۲۹ مقاله در این زمینه در مجله "سل" (Cell) منتشر کردند.
سوال اصلی که آنها تلاش خود را روی آن متمرکز کردند این بود که آیا یک کلید اصلی وجود دارد که بتواند کل بدن انسان را در فضا تغییر دهد؟
در نهایت آنها دریافتند که تغییرات در فعالیت میتوکندریایی یک موضوع مشترک است.
این محققان اعلام کردند در حالی که ما به تجزیه و تحلیل ادامه میدادیم، الگوهای بیولوژیکی خاصی ظاهر میشدند. میتوکندری شگفتانگیز بود، زیرا واقعاً در رادار ما نبود، اما بسیاری از این قطعات پازل را به هم متصل میکرد.همچنین نیاز به اطلاعات بیشتر در مورد فضانوردان و تعادل میکروبی آنها وجود دارد. در حال حاضر ارزیابی چگونگی تغییر میکروبیوم انسان در یک سفر طولانی به مریخ در مقایسه با اقامت نسبتا کوتاه در ایستگاه فضایی بینالمللی امکانپذیر نیست.
با این حال از آنجایی که ناسا برای انجام چنین سفری در اواخر دهه ۲۰۳۰ یا اوایل دهه ۲۰۴۰ برنامهریزی میکند، پژوهشگران به خوبی میتوانند زمان و منابعی را برای درک بهتر نقش میکروبیوم برای سلامت فضانوردان پیدا کنند.
