با به مشکل خوردن عملکردهای مغز بیماری صرع به وجود می آید که به زبان ساده ، این بیماری مغزی در واقع همان قطع شدن ارتباط نرمال میان نورون های عصبی مغز است. تقریبا همه ی افراد با بیماری تشنج آشنایی دارند که به تعاریف علمی تشنج همان حمله ی عصبی است.یکی از نشانه ها یا در بعضی موارد تنها علامت بیماری صرع ،دست دادن حالت تشنج به بیمار می باشد.
با رخ دادن تشنج در بیماران مبتلا به صرع،رفتار،علائم ، واکنش و حس های غیر طبیعی مانند خیره شدن چشم ها و حرکت های تند و نامنظم به طور غیر قابل کنترل در دست ها و پا ها اتفاق می افتد. هنگامی که این حملات عصبی متدام شوند تشنج در قالب بیماری صرع تشخیص داده می شود . نکته ی جالبی که همراه با فرآیند های بیماری صرع است این می باشد که حمله های عصبی و تشنج در زمان استراحت کردن افراد و در فرصتی که مغز هم در استراحت است مانند اوایل صبح و گاهی در شب روی می دهد. در اغلب موارد مدت زمان رویداد های این بیماری به مدت چند ثانیه تا چند دقیقه طول می کشد .
نکات مهمی که باید بیماران مبتلا به صرع قبل از انجام فعالیت ورزشی به یاد داشته باشند این است که پیش از شروع ورزش ، به طور حتم مربی و هم بازی های خود را از وجود بیماری آگاه سازند. تا در صورت پیش آمدن مشکل برای بیمار ، اقدامات و کمک های لازم انجام گیرد. ومقدار فعالیت های مبتلایان هم باید در محدوده ای باشد که افراد دچار خستگی نشوند ، زیرا احساس خستگی کردن باعث تجمع اسید لاکتیک در عضله های بدن می شود و این خستگی به مغز انتقال می یابد و سپس این اتفاق ، فعالیت سلولهای مغزی را به مشکل می اندازد.
توصیه های هنگام ورزش، جلوگیری از کم آبی و کاهش قند بدن بیمار است. همچنین با بروز علائم، سرگیجه، تهوع و کاهش فشار خون فرد باید ورزش خود را متوقف سازد و به استراحت بپردازد.
نکته ای که در تمامی اوقات ورزشی باید در ذهن بیماران باشد ، زیاد ازحد ورزش نکردن و پایدار نگه داشتن وضعیت بدنشان است. پیشنهاد می شود فعالیت های ورزشی را در خنک ترین ساعت روز انجام دهند و از سطوح نرم مانند چمن و تشک استفاده کنند.
همانطور که دریافتیم بیماری صرع همراه با حملات عصبی همراه می باشد ، پس قبل از اقدام به انجام حرکت های ورزشی بیماران به صورت حتمی باید با پزشک معالج خود مشورت کنند.زیرا داروهای مصرفی این بیماران ، محدوده های مشخصی دارد و گاه حتی ورزش های مناسب هم می تواند به آن ها فشار عصبی وارد کند.پس برای پا گذاشتن به حوزه های ورزشی باید به طور حساب شده ورزش کنند و ورزش ها از کنترلشان خارج نشود.
نکته ی مهم در مورد بازه ی زمانی ورزشی بیماران این می باشد که مبتلایان با در نظر گرفتن زمان واکنش و رویداد های بیماری صرع این بازه را مشخص کنند و آن را در زمانی قرار دهند که امکان رخ دادن حملات عصبی و تشنج از بیمار دور است.
ورزش های مجاز برای این بیماران فعالیت هایی می باشد که باعث کنترل و بهبود بیماری آن ها شود.و از ورزش هایی که بیماری آن ها را تحریک می کند حتما بپرهیزند.
برای مثال فعالیت ورزشی یوگا ، افزایش مقاومت بدن و انعطافپذیری را به همراه دارد و در کنار این موارد، استرس که یکی از عوامل تحریک کننده بیماری صرع و رویداد تشنج است را کاهش می دهد و انجام آن باعث کنترل تشنج در بیماران مبتلا به صرع میشود.
البته یک مساله حائز اهمیت دیگر باید بیان شود که تمامی فعالیت های ورزشی مجاز هم باید با مراقبت و احتیاط به ویژه ای به انجام رسند. در این قسمت ، شناخته شده ترین الگو های سازگار مبتلایان به صرع را شرح می دهیم.
● دوچرخهسواری در بازه ی ۲۰ دقیقه ای همراه با تجهیزاتی چون کلاه ایمنی در طول مسیری که خلوت باشد
● پیاده روی
● دو و میدانی
● سبک شنای آزاد با احتیاط و اطمینان از حضور نجاتغریق
● ژیمناستیک در حد ملایم و سبک
● آمادگی جسمانی با تمرینهای منظم
● اسکی روی آب و قایقرانی
● موج سواری در حد متعادل
● اسکیت گروهی
● اسبسواری با کلاه ایمنی
● ورزشهای هوازی مثل مدیتیشن
● ورزشهای توپی مانند والیبال ، پینگپنگ، بسکتبال و فوتبال با کلاه ایمنی
● انقباض عضلانی و کار با وزنه،نمونه هایی از ورزش های کم خطر و مناسب هستند.
همان گونه که در مطالب پیشین بیان شد فعالیت هایی که باعث تحریک شدن نورون های عصبی مغز شود برای مبتلایان به صرع مناسب نمی باشد و باید از انجام آن دوری کنند زیرا تحریک اعصاب مغزی باعث رخ دادن تشنج در این بیماران می شود. فعالیت های نامناسب و تحریک کننده برای بیماری صرع شامل ورزش هایی که در ارتفاعات بلند و حتی آب انجام می گیرد می باشد ، زیرا این شرایط باعث کاهش فشار هوا می شود و می تواند اتفاقات نا خوشایندی را به همراه داشته باشد.
تشنج در آب هم سرشار از خطر است و ورزش هایی چون شنا هم باید همراه با احتیاط های لازم انجام گیرد.
سایر مواردی که در ادامه بیان می شود هم فعالیت های پر خطر و ریسکی هستند.
● غواصی
● مشت زنی
● وزنه برداری
● فوتبال آمریکایی
● چتربازی
● مسابقات موتور سیکلت رانی
● بوکس
● حرکت های آکروباتیک
● کوهنوردی
● پرتاب نیزه با کمان و تفنگ
● پرتاپ نیزه یا دیسک پرواز به وسیله کایت
البته ورزش های تحریک کننده اعصاب مغزی به این الگو ها ختم نمی شود و این ها تنها نمونه های رایج آن هستند.
گردآوری:بخش ورزش بیتوته