برخلاف تصور گروهی از فوتبالدوستان، تیمهای ملی ایران و ولز سابقه رویارویی با یکدیگر را داشتهاند و مسابقه جمعه اولین بازی آنها محسوب نمی شود. فروردین ماه سال ۵۷ و به عبارت دقیقتر، روز ۲۹ فروردین ۱۳۵۷ تیم ملی فوتبال کشورمان که خود را برای حضور در رقابتهای جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین آماده میکرد در ورزشگاه آزادی به مصاف ولز رفت. این بازی حاشیههای جالبی هم داشت.
همراهی او فارل
فرانک اوفارل سرمربی انگلیسی اسبق تیم ملی ایران یکی از افرادی بود که همراه با کاروان تیم ملی ولز برای آن مسابقه به تهران سفر کرده بود.اوفارل در آن مقطع مشاور فدراسیون فوتبال ولز محسوب می شد و البته از دیدن شاگردان خود در ترکیب تیم ملی ایران و فوق العاده هیجان زده بود چون بسیاری از آنها دستپرورده های خودش بودند.
قاطی کردن مدافعان
آن بازی با یک گل به سود ولز تمام شد و صحنه به ثمر رسیده شدن گل مهمان هم جالب توجه بود. توپ ارسالی روی دروازه ایران با دفع ناقص نصرالله عبداللهی و برخورد توپ به حسین گازرانی توام شد این دو مدافع یک لحظه با هم قاطی کردند و همین مسئله فرصت خوبی را به مهاجم ولز داد تا دروازه ناصرحجازی فقید را باز کند و مسابقه با همان یک گل به نفع حریف تمام شود.
رویارویی پس از ۵۳۶ ماه
بازی روز جمعه در واقع تقابل ایران و ولز پس از ۵۳۶ ماه هست آنها اولین بار در اواخر فروردین سال ۵۷ به مصاف هم رفتند و حالا در روزهای آغازین آذر ماه سال ۱۴۰۱ دومین بازی خود را انجام میدهند دیداری که نتیجه آن برای صعود هر دو تیم به مرحله یک هشتم نهایی جام جهانی فوق العاده مهم است.
