طلاق در گذشته تابویی بود که اکنون قبح آن شکسته شده. بسیاری از زوجین جوان که متوجه میشوند تصمیم اشتباهی گرفتهاند در همان سالهای اولیه زندگی مشترک، تصمیم به طلاق میگیرند. اما اگر این کار را نکنند، اصطلاحا طلاق آنها به تعویق افتاده و احتمالا طلاق در سالیان بعدی خودش را نشان میدهد.
وقتی زوجین میانسال فرزندانشان را راهی سرنوشت خود کنند، ممکن است حالا طلاق به تعویق افتاده که در سالهای اولیه زندگی به آن آگاه شده بودند، ناگهان سربرآورد. طلاقی که آمار نشان میدهد، عدم تفاهم و همدلی از جمله بزرگترین علتهای آن هستند. برای پیشگیری یا گذار از این بحران راههایی وجود دارد. برای مثال راههایی برای صمیمانهتر کردن روابط به شیوههای مختلف. یعنی برنامهریزی برای فعالیتهای مشترک که میتواند اوقات دو نفره خوشی را خلق کند. وجود تفاوتها بین زوجین میانسال یک مساله بدیهیست. اما میتوان آنها را به فرصتی برای خلق لحظات بهتر بدل کرد. بهعلاوه میتوان از رویاها و امیدهایی که میخواهیم محقق شوند برای خود و همسرمان بازگو کنیم. این کار معنا و هدف مشترک میان ما را افزایش میدهد و موجب رابطهی ایمنتری در سالهای بعدی زندگی میشود.
