به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما؛ سایمون تیسدال مینویسد وزیر خارجه انگلیس مدعی شد هم برای " ایستادگی برای ارزش هایمان" و هم برای "حفاظت از قراردادهای بازرگانی سودمند"، به چین رفته است، اما در هر دو مورد، شکست خورد.
وی میافزاید وزیر خارجه انگلیس در نظر داشت در سفر به چین، موضوعات متنوع همچون رویکرد چین نسبت به اوکراین، هنگ کنگ، جاسوسی از مقامات دولت انگلیس و تحریم نمایندگان مجلس انگلیس را مطرح کند و مقامات دولت چین، سخنان وی را به عنوانی موضوعاتی که باید مطرح کند، در نظر گرفتند و برایشان، اهمیت نداشت.
به نوشته سایمون تیسدال، پیام اصلی وزیر خارجه انگلیس در سفر به چین این بود که "گفتگو بهتر از جنگ است" که مورد توجه طرف چینی قرار نگرفت.
نویسنده گاردین در ادامه مقاله اش نوشت مخالفان تند و تیز چین در حزب حاکم محافظه کار که مدام از افزایش تنش با چین سخن میگویند، از پشت به زویر خارجه خودشان خنجر زدند. سایمون تیسدال مینویسد چین به عنوان رهبری جهانی، برای همه کشورهای غربی، چالش زاست، اما تغییر مدام سیاستهای دولت محافظه کار انگلیس نسبت به چین، نشان میدهد که محافظه کاران انگلیسی که دیگر در دوران امپراتوری نیستند، هنوز نمیدانند روابطشان با چین، به چه شکل باید باشد. در ادامه این مقاله آمده است محافظه کاران ضد چین در انگلیس، از این که لحن سخنان وزیر خارجه این کشور در چین، به اندازه کافی خشن و مخالف سیاستهای چین نبوده است، شاکی اند.
سایمون تیسدال در مقاله اش در گاردین مینویسد زمانی انگلیس به خاطر دیپلماسی ماهرانه، عملگرایانه، سخت سرانه، آگاهانه، هوشمندانه و فریبنده، اعتبار داشت، اما با نزول قدرت اقتصادی و ژئوپولیتیک، همراه با کاهش کیفیت تصمیم گیری ها، این اعتبار ضعیف شده است و واقعگرایانه نیست. وی تاکید میکند میان آن فضای رویایی پس از خروج انگلیس از اتحادیه اروپا (Brexit) محافظه کاران و جهان واقعی، اکنون درهای ایجاد شده که رو به گسترش است.
نویسنده میافزاید چین پس از این که با کنار گذاردن توافق با انگلیس، مستقیما اداره هنک کنگ را در دست گرفت و در مناطق ژینجیانگ و تبت، به آزارهای وحشتناک دست زد، دید که انگلیس عملا توان واکنش ندارد و سفر جیمز کلورلی، نشان داد که تلقی چین از توان انگلیس، درست بوده است. وی هشدار میدهد اگر چین اراده کند تا با زور، تایوان را بگیرد، انگلیس با شمار اندک نظامیانش، بدون کمک متحدانش، هیچ کاری نمیتواند صورت دهد.
به نوشته سایمون تیسدال، وزیر خارجه انگلیس در سفر به چین، به موضوع محیط زیست پرداخت، اما چین به عنوان آلایندهترین کشور جهان که هر هفته معادل آلایندگی دو معدن زغال سنگ جدید، بر آلاینده هایش میافزاید، چرا باید به هشدارهای انگلیس توجه کند؟ وی میافزاید حتی اگر چین تصمیم بگیرد از میزان تولید گازهای الاینده کم کند، برای منافع خود این کار را خواهد کرد نه به توصیه وزیر خارجه انگلیس. به نوشته نویسنده گاردین، سفر وزیر خارجه انگلیس به چین، ماهها پس از سفر صدراعظم آلمان، رئیس جمهور فرانسه و رئیس کمیسیون اروپایی به پکن انجام شد و وزیر خارجه آمریکا نیز اخیرا در چین بود و همه آنان میخواستند دولت چین را که سرکوب، خشونت و تهدیدها را افزاایش داده است، تحت تاثیر قرار دهند که آسان نیست. به نظر تیسدال، تفاوت سفر مقامات اروپایی با وزیر خارجه انگلیس این است که آنان در حال اجرای یک طرح مورد توافقند تا روابط با چین را "بی خطر" سازند؛ آنان با هم کار میکنند یا تلاش میکنند با هم هماهنگ باشند و به همین علت میتوانند در سیاستهای چین، نفوذ کنند در حالی که انگلیس، منزوی شده است و نمیتواند در برابر یک ابرقدرت، بایستد.
