مسابقات کشتی از همان نخستین دوره المپیک یعنی ۱۸۹۶ در آتن یکی از ۵ رشته همیشه حاضر در المپیک بوده و مسابقات جهانی این رشته نیز از ۱۹۵۱ تا امروز بیوقفه برگزار شده است.
در طی این سالها قوانین کشتی بسیار تغییر کردهاند اما کمتر سراغ داریم که قانونی به خاطر یک ایرانی یا با دخالت یک ایرانی تغییر کرده باشد!
تا المپیک ۲۰۱۶ ریو هیچ قانونی برای مراقبتهای پزشکی وجود نداشت. اگر کشتیگیری مصدوم میشد تا هر وقت که می خواست روی تشک میماند و پزشکان مجبور به مداوای او بودند.
وقتی در فینال المپیک ۲۰۱۶ در وزن ۷۴ کیلوگرم حسن یزدانی کشتی باخته را با انور گودیوف قهرمان روسیه را در ثانیههای آخر مساوی کرد و چون امتیاز آخر را گرفته بود دستش بالا رفت، مهمتر از آن مدال طلای المپیک تغییری بود که در قوانین جهانی این رشته داد. آن کشتی بیش از ۲۰ دقیقه (!) طول کشید. قهرمان روس که در یک برخورد ساده و معمولی کشتی دچار پارگی ابرو شده و سرش را بانداژ کرده بود، در سه دقیقه دوم عملاً بریده بود و مدام روی تشک مینشست و به همین بهانه هیچکس نمیتوانست کاری بکند!
در دنیا کشتی گیری نیست که عکس با سر بانداژ نداشته باشد! اما کمتر کسی حاضر به سواستفاده از مصدومیت و قوانین برای بردن میشود. همه میدیدند که انور از نفس کم آورده و با عملی غیرورزشی کشتی را از ریتم میاندازد اما چون بانداژ به سر داشت، کسی نمیتوانست از این کارش جلوگیری کند.
از فردای المپیک همین موضوع باعث شد تا مسئولان کشتی جهان جلوی سوءاستفاده کشتیگیران و تیمها از این قاعده را بگیرند. و حالا دیگر سالهاست هر کشتیگیر به محض اعلام نیاز به تیم پزشکی، تنها ۴ دقیقه فرصت مداوا دارد که با تایمر قرمز روی اسکوربورد ورزشگاه و تلویزیونها نشان داده میشود تا همه بینندگان هم ببینند. هر بار که از وقت پزشکی استفاده کند این تایم برایش محاسبه شده و اگر به پایان برسد، کشتی گیر حتی اگر جلو هم باشد بازنده اعلام میشود.
این قانون را همه کشتیگیران دنیا مدیون حسن دلاور ما هستند.
