در این مطلب آمده است؛ واقعا کشور عجیبی داریم. سیاست کلی ما انقلاب دائم است؛ یعنی اگر ۴۴ سال قبل انقلاب کردیم، برخلاف زندهیاد دکتر شریعتی که گفت انقلابها به نهادهای اداری تبدیل میشوند، معتقد هستیم که باید در انقلاب دائم باشیم و دنیا را تغییر دهیم.
هم مجلس خود را انقلابی میداند و هم رئیس معزز مجلس شورای اسلامی. دوگانگی در شعار و در عمل نهایتا کشور را تکیدهتر کرده و آن را به سوی تخریب هرچه بیشتر هدایت میکند.
سالهاست که در مجالس و محافل بهاصطلاح انقلابی، علیه لیبرالیسم و نئولیبرالیسم و اینکه باب این مکتب توسط مرحوم هاشمیرفسنجانی باز شده است، شعار میدهند و شاید هم از باب استحباب به کلمه «باهتو» متوسل شده و بهتان را مستحب بلکه واجب میدانند، اما همواره در راستای جلوههای منفی لیبرالیسم در سطح جامعه حرکت شده و حاضر به تغییر آن و پیشهکردن سیاستهای انقلابی در داخل و سبک سازندگی نشدهاند؛ زیرا پیشهکردن سیاستهای انقلابی در اداره جامعه، مستلزم داشتن سرمایه اجتماعی است که مردم طوعا و نه کرها آن را مورد قبول قرار دهند و چون آقایان انقلابی در عمق وجودشان مطمئن به فقدان سرمایه اجتماعی هستند، بنابراین از دستزدن به حداقل اصلاحات هم خودداری میکنند؛ زیرا خود را در معرض تهدید نبود سرمایه اجتماعی میبینند.
منبع: شرق
