داستان پرغصه گوشت در ایران، انگار آنقدر عادی شده که دیگر برای هیچکس اهمیتی ندارد. از کاهش قدرت خرید مردم تا افزایش تورم و بی ارزش شدن پول، همه و همه دست به دست هم دادهاند تا جامعه ایرانی با یک بحران بزرگ مواجه شود: حذف گوشت از سفره ایرانیان!
به سال 90 بازگردیم، 12 سال قبل. گوشت قرمز کیلویی 14 هزار تومان و حداقل حقوق قانون کار 330 هزار تومان. یعنی هر ایرانی با حقوق قانون کار حداقلی میتوانسته بیش از 23 کیلوگرم گوشت بخرد.
حالا اما در سال 1402، با حقوق قانون کاری که بیش از 22 برابر شده، مردم فقط نصف آن روزها می توانند گوشت بخرند. حذف گوشت از سفرهها خیلی آرام و خزنده به سمت یک فاجعه پیش رفته؛ فاجعه از این نظر که دیگر آمارها هیچکس را شوکه نمیکند، هیچکس متعجب نیست و در کمال آرامش، بخش مهمی از مردم به سفرههای بیگوشت عادت کردهاند.
اما چرا گوشت گران میشود و در 3 دولت اخیر با سیاستهای اقتصادی مختلف، ترمزش کشیده نشده است؟
اولین و بدیهی ترین دلیل، عرضه کم دام به کشتارگاههاست. نباید فراموش کرد که در کشور، همه چیز همچون دومینو به هم وصل است. کمآبی و کاهش فزاینده بارش، فضای سبز را از بین میبرد و فضای سبز هم که از بین رفت، خوراک دام کم و کمتر میشود. خوراک دام هم که کاهش یافت، دامها یا نحیف میشوند یا به تیر غیب گرفتار.
از سوی دیگر کشور وابستگی بیش از ۷۰ درصدی به واردات خوراک دام و طیور دارد که در دو سال گذشته به دلیل مشکلات بازارهای جهانی واردات به سختی انجام شده است.
صادرات و قاچاق، یکی دیگر از دلایل افزایش قیمت گوشت در سالهای اخیر است، موضوعی که تا مرزها وضعیت بهتری پیدا نکنند و تا ارزش پول ایران نسبت به سایر کشورها پایینتر باشد، درست شدنی نیست.
انگار دیگر هیچکس به این فکر نمیکند که چه تبعات بزرگی برای جامعه با حذف گوشت از سفره ها رخ میدهد. از کم خونی در بزرگسالان تا ضعف در رشد کودکان، فقط نمونههایی از مشکلات بزرگی هستند که جامعه با نخوردن گوشت بدان دچار میشود.
ماجرای رشد قیمت گوشت و افزایش بیش از 42 برابری آن تنها در 12 سال، قصه پرغصهای است، حتی اگر هیچیک از مسئولان دیگر اهمیتی بدان ندهند، حتی اگر دیگر هیچکس واکنشی نشان ندهد و وعدهای هم برای حلش ارائه نشود.
منبع: خبرفوری
