به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما به نقل از شبکه تلویزیونی العربی؛ اهالی نوار غزه میکوشند با کمترین امکانات موجود، فعالیتهای اقتصادی خود را که به سبب حملات و جنایات رژیم اشغالگر متوقف شده است از سر بگیرند.
چه اراده و چه اندیشهای است که باعث میشود عیسی، کودک ده ساله دوشادوش پدرش روی ویرانه ها، با استفاده از دوچرخهای که تقریبا متلاشی شده است، چرخ خیاطی پدرش را به گردش در آورد. این فکر مبتکرانه باعث تقویت روحیه و افزایش پدرش و ازسرگیری حرفهای شده است که دهه هاست به آن اشتغال دارد و رژیم اشغالگر با خراب کردن کارگاه وی در جبالیا، او را نیز به جمع افراد بیکار افزوده بود.
خیاط فلسطینی گفت کارگاه ما به کلی ویران شد. این دوچرخه را آوردیم و کار را با شکلی جدید از سر گرفتیم، چون برق و هیچ گونه انرژی دیگری نداریم.
اگر ایمان و باور عمیق عیسی و پدرش به ادامه زندگی در این سرزمین نبود، هیچگاه چنین کاری انجام نمیدادند. این ابتکار نمود واقعی این ضرب المثل است که میگوید «احتیاج مادر اختراع است». استفاده از راه حلهای ابتکاری بهترین راه برای مقابله با فقر و نیاز است.
خیاط فلسطینی افزود کار سخت است و درآمد کم، اما به هر حال با استفاده از این شیوه ابتکاری، کار را از سر گرفتیم و داریم انجام میدهیم.
این ابداعات در میان سختیهای شدیدی که در نوار غزه وجود دارد، علامت مثبت دیگری است که به دیگر داستانها و ماجراهای مقاومت اهالی غزه افزوده میشود. برهمین اساس محمود دلول شهروند فلسطینی تلاش میکند با قوطی کنسرو و زبالههایی که در خیابانها ریخته شده است اسباب بازی درست کند.
محمود دلول شهروند فلسطینی گفت مردم این قوطیها را پس از استفاده در خیابانها میاندازند به همین سبب تصمیم گرفتم با استفاده از آنها برای بچهها اسباب بازی درست کنم تا اندکی سرگرم شوند و بازی کنند. همسایهها این اسباب بازیها را در دستان بچههای من دیدند و گفتند ما هم میخواهیم و برای بچههای آنها هم درست کردیم تا سرگرم شوند.
اهالی غزه با وجود مشکلات معیشتی زیادی که دارند، در لابلای زندگی روزمره آنها بسیاری از نمادهای مقاومت و قهرمانی وجود دارد. زنان و حتی کودکان نیز مثل مردان چنین فعالیتهایی انجام میدهند. آنها به جهانیان ثابت کردند که شکست نمیخورند. رژیم اشغالگر عمدا تلاش کرده است فعالیتهای اقتصادی را در غزه از بین ببرد به همین سبب ۹۵ درصد از شرکتها و کارخانهها و کارگاهها را که فرصتهای شغلی برای سرپرستان خانوادهها فراهم میکردند نابود کرده است. به همین سبب ۸۰ درصد از افراد، منابع درآمد خود را از دست داده اند و برخی نیز برای تامین زندگی خود به سراغ مشاغل دیگر رفته اند و بقیه نیز به کمکهای آنروا وابسته هستند.
