به گزارش "ورزش سه"، خولیو ولاسکو، سرمربی پرافتخار آرژانتینی، همواره یکی از بزرگترین حسرتهای دوران مربیگریاش را عدم قهرمانی در المپیک میدانست. او با تیم ملی مردان ایتالیا تا مرز این موفقیت پیش رفت اما در نهایت نتوانست به هدف خود دست یابد. این ناکامی برای مردی که در عرصههای دیگر به موفقیتهای بزرگی رسیده بود، همواره یک جای خالی در کارنامهاش به جا گذاشت.
زمانی که ولاسکو هدایت تیم ملی والیبال زنان ایتالیا را پذیرفت، وضعیت این تیم چندان مطلوب نبود و کمتر کسی تصور میکرد که آنها بتوانند در المپیک به موفقیت چشمگیری دست یابند. اما ولاسکو با تجربه و دانش فراوان خود، به شکلی خیرهکننده توانست تیم را متحول کند. او نه تنها تیم را به رقابتهای المپیک رساند، بلکه آنها را به سطحی رساند که امروز توانستند مدال طلای المپیک را به دست آورند.
این دستاورد برای ولاسکو، که حدود ۴۵ سال از آغاز فعالیتش در دنیای مربیگری والیبال میگذرد، اهمیت ویژهای دارد. او با این قهرمانی، سرانجام به هدفی که سالها انتظارش را میکشید، رسید و توانست حسرتی دیرینه را به یک موفقیت بزرگ تبدیل کند.
قهرمانی تیم ملی زنان ایتالیا در المپیک نه تنها افتخاری برای این کشور، بلکه لحظهای تاریخی در دوران مربیگری خولیو ولاسکو است. این موفقیت به ولاسکو اجازه داد تا شاید نام خود را به عنوان بزرگترین مربی تاریخ والیبال ثبت کند.
