به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، مهدی غضنفری با اشاره به تأسیس صندوق توسعه ملی در سال ۱۳۸۹ با رویکردی تحولآفرین و با هدف تبدیل بخشی از عواید فروش نفت، گاز و فرآوردههای نفتی به ثروتهای ماندگار و حفظ سهم آیندگان، گفت: این نهاد از دیماه ۱۳۹۰ بهطور رسمی فعالیت عملیاتی خود را آغاز کرد و همه مردان و زنان صندوق، چه در هیئت عامل و چه در حوزهها و نقشهای مختلف در درون صندوق تلاش کردند حتیالامکان این مسیر امیدآفرین به خوبی طی شود.
رئیس هیئت عامل صندوق توسعه ملی، تصریح کرد: از بزرگترین دستاوردهای جلسات برگزار شده میتوان به تصویب تأمین مالی ۶۵ طرح در بخش نفت و گاز و پتروشیمی به مبلغ ۲۳ میلیارد دلار، تصویب ۵۰ طرح در بخش نیروگاهی به مبلغ ۵۰۱ میلیارد دلار و افزایش توان شبکه به ۸۰۷ هزار مگاوات، تصویب ۳۹ طرح در بخش آهن و فولاد به مبلغ ۳.۳ میلیارد دلار، تصویب ۵ طرح در بخش حمل و نقل به مبلغ ۱.۲ میلیارد دلار، تصویب ۷ طرح در بخش آب شیرین کن و انتقال آب به مبلغ ۶۱۷ میلیون دلار، و تصویب تامین مالی ۲۱۴ طرح در سایر بخشهای اقتصادی به مبلغ ۲.۸ میلیارد دلار اشاره کرد. بد نیست که به بزرگترین طرحی که هم اکنون در دولت چهاردهم و براساس اذن امام شهید (رضوان الله تعالی علیه) در حال اجراست و صندوق تامین مالی آنرا بر اساس مصوبه شورای اقتصاد پیش میبرد هم ذکری به میان آورد و آن و طرح مهم، تصویب تامین مالی ۱۵.۰۰۰ مگاوات نیروگاه خورشیدی است که خوشبختانه تا حدی زیادی پیشرفت دارد.
غضنفری اضافه کرد: ما نیاز داریم تا خلاقانه و با نوآوری و ابتکار عمل بیشتری کار کنیم. از جمله باید ضمن توسعه جعبه ابزار روشهای تأمین مالی صندوق توسعه ملی در مورد دو شاخص، دقت بیشتری صورت گیرد: مدیریت ریسک تأمين مالی صندوق و توجه به اثربخشی طرحهای مصوب برای توسعه سریعتر کشور.
از نظر غضنفری، اجرای مؤثر مأموریت های مهم صندوق، نیازمند فرهنگسازی بیشتر در خصوص چرایی و فلسفه اهمیت تشکیل این صندوق و نیاز به فرآيند های چابکتر و بالاخره هماهنگی و همکاری همه نهادهای اقتصادی است که انشاءالله در آینده، بویژه پس از پایان پیروزمندانه جنگ تحمیلی، در این باره، سخنان بیشتر و دقیقتری باید گفت.
رئیس هیئت عامل صندوق توسعه ملی با اشاره به نقش حکمرانی در پیروزی و یا شکست نهادها گفت: آنچه در خلال حدود ۱۵ سال گذشته، در صندوق توسعه ملی، رخ داده است، درس آموختههای بسیاری دارد.
وی افزود: برخی تصمیمات درباره تسهیلات، با بازگشت خوبی مواجه شده و برخی دیگر، بویژه مبالغ قابل توجهی که به دستگاههای به اصطلاح معتبر داده شده، نه تنها برنگشته است که حتی عزم جدی برای حرکت در این جهت هم وجود ندارد. به علاوه موفقیت و شکست تصمیمات هیئت مدیره در ادوار ماضی، فقط تابع دیدگاه و عمل آنان نبوده بلکه موضوعات محیطی دیگر همچون: ترکیب حکمرانان ملی و شیوه رفتار آنان و نیز محدودیتهای بینالمللی ناشی از تحریمهای ظالمانه جباران، بر نتایج کار آنان موثر بوده است.
