به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد؛ در اردیبهشتماه ۱۴۰۵، بازار مسکن تهران شاهد پدیدهای کمسابقه است؛ گسلی عمیق میان قیمتهای پیشنهادی فروشندگان و ارقام قطعی معاملات. آمارهای تازه نشان میدهد که شکاف میان این دو شاخص به ۲۷ درصد رسیده که فراتر از میانگینهای تاریخی است.
در حالی که فروشندگان با تکیه بر کاهش بازدهی سالانه و نقش مسکن به عنوان «پناهگاه» نقدینگی، اعداد نجومی ارائه میدهند، توان خرید تحلیلرفتهی متقاضیان و بیم از تحولات احتمالیِ سیاست خارجی، اجازه پیشروی قیمتهای قطعی را نمیدهد.
اکنون این پرسش مطرح است که آیا این شکاف، نشانهای از یک بازتنظیمِ ضروری در قیمتهاست یا نمادی از استمرار رکود در بازاری که در وضعیت انجماد تقاضا گرفتار شده است؟
