در قتل عمد، دیه ابتدا از اموال قاتل و سپس از عاقله و در نهایت از بیت المال پرداخت میشود، در حالی که در قتل غیرعمد، دیه مستقیماً از بیت المال تأمین میگردد.
پرسش مهم این است که آیا فوت مجرم به معنای سقوط کامل حقوق اولیای دم است که حق قانونی و شرعی تصمیمگیری درباره حیات و مرگ قاتل را دارند یا خیر؟
یکی از اصول اساسی حقوق جزای نوین در ایران، اصل شخصی بودن مسئولیت کیفری است که در ماده 141 قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲ نیز به آن تأکید شده است.
بر اساس این اصل، با فوت مجرم، اجرای مجازات وی، از جمله قصاص، منتفی میشود، زیرا موضوع اجرای مجازات دیگر وجود ندارد.
با این حال، پرسش مهم این است که آیا فوت مجرم به معنای سقوط کامل حقوق اولیای دم است که حق قانونی و شرعی تصمیمگیری درباره حیات و مرگ قاتل را دارند یا خیر؟
تعیین دیه و تأثیر فوت قاتل بر آن
در صورتی که قاتل، در جریان قتل عمد، پیش از پرداخت دیه با اولیای دم به توافق برسد و سپس فوت کند، دیه توافقشده همانند دیون متوفی محسوب میشود و از اموال باقیمانده او باید پرداخت گردد.
اما اگر قاتل پیش از توافق یا سازش فوت نماید، این سوال برای اولیای دم مطرح میشود که آیا حقوق آنها با فوت قاتل منتفی شده است یا میتوانند دیه را مطالبه کنند؟
ماده 435 قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲ به وضوح این موضوع را بیان میکند:
هرگاه در جنایت عمدی، به علت مرگ یا فرار، دسترسی به مرتکب ممکن نباشد، با درخواست صاحب حق، دیه جنایت از اموال مرتکب پرداخت میشود. در صورتی که مرتکب مالی نداشته باشد، در خصوص قتل عمد، ولی دم میتواند دیه را از عاقله بگیرد و در صورت نبود عاقله یا عدم دسترسی یا تمکن آنها، دیه از بیت المال پرداخت میشود. در غیر قتل، دیه بر بیت المال خواهد بود.
بنابراین، مرگ یا فرار قاتل باعث سقوط دیه نمیشود و اولیای دم میتوانند دیه را از اموال وی مطالبه کنند. در اینجا بین قتل عمد و غیرعمد تفاوت قائل شدهاند:
قتل عمد: دیه باید از عاقله قاتل دریافت شود و در صورت نبود یا عدم تمکن عاقله، از بیت المال پرداخت میشود.
قتل غیرعمد: دیه مستقیماً از بیت المال پرداخت میشود و دیگر نیازی به مراجعه به عاقله نیست.
عاقله و مسئولیت پرداخت دیه
در فقه و قانون ایران، عاقله به خویشاوندان نزدیک قاتل گفته میشود که مکلف به پرداخت دیه قتل یا جرح غیرعمد هستند. طبق ماده 648 قانون مجازات اسلامی:
عاقله عبارت است از پدر، پسر، و بستگان ذکور نسبی به ترتیب طبقات ارث. همه کسانی که در زمان فوت میتوانند ارث ببرند، بهطور مساوی مسئول پرداخت دیه هستند.
به عنوان مثال، اگر قاتل قتل عمدی مرتکب شده و فوت کند و ورثه او شامل پدر، پسر و دختر باشد، تنها پدر و پسر مکلف به پرداخت دیه هستند، مشروط بر اینکه ترکه قاتل کفاف پرداخت دیه مقتول را ندهد.
پرداخت دیه در صورت فرار قاتل
ماده 435 قانون مجازات اسلامی، حکم مشابهی برای فرار قاتل نیز دارد. حتی اگر قاتل متواری باشد، دیه باید از اموال او و در صورت نبود اموال از عاقله یا نهایتاً از بیت المال تأمین شود. این موضوع باعث میشود که توجه عاقله و حتی نیروی انتظامی برای مراقبت از قاتل، افزایش یابد.
جمعبندی
اصل شخصی بودن مسئولیت کیفری باعث میشود اجرای قصاص پس از فوت مجرم منتفی شود، اما حقوق اولیای دم در دریافت دیه با فوت قاتل ساقط نمیشود.
در قتل عمد، دیه ابتدا از اموال قاتل و سپس از عاقله و در نهایت از بیت المال پرداخت میشود، در حالی که در قتل غیرعمد، دیه مستقیماً از بیت المال تأمین میگردد.
این قوانین نشاندهنده رعایت حقوق شاکی و توازن میان مسئولیت کیفری و مالی در حقوق جزای ایران است و امنیت حقوقی اولیای دم را تضمین میکند.
پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
منبع خبر "
عصر ایران" است و موتور جستجوگر خبر تیترآنلاین در قبال محتوای آن هیچ مسئولیتی ندارد.
(ادامه)
با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت تیترآنلاین مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویری است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هرگونه محتوای خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.
