به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما، فاطمه انتصاری بانویی کارآفرین است که مسیر فعالیت اقتصادی خود را از دل یک چالش شخصی آغاز کرد. او پس از تجربه افسردگی زایمان و در زمانی که دوقلوهایش تنها سه سال داشتند، تصمیم گرفت مهارت فروش را بیاموزد. خودش میگوید: «همیشه دوست داشتم هم اقتصاد خودم را بهبود ببخشم و هم کاری انجام دهم که بتوانم افراد دیگری را زیر پوشش قرار دهم. علاقهای به کارمند شدن و سربار دولت بودن نداشتم.»
او فعالیت خود را با فروش محصولات شرکتهای مختلف آغاز کرد و تنها یک ماه پس از شروع کار، همسرش نیز به او پیوست. پس از چهار سال فعالیت مستمر در حوزه فروش و شناسایی دقیق بازار و مشتریان، این زوج تصمیم گرفتند وارد عرصه تولید شوند؛ اما نه به شیوههای پرهزینه و سنتی.
فاطمه انتصاری با الگوبرداری از نمونههای موفق خارجی، تولید کالای خواب با نشان تجاری خود را به روش «تولید بدون کارخانه» آغاز کرد؛ روشی که در آن نه خبری از ساخت کارخانه و پرداخت هزینههای سنگین سوله است و نه خرید تجهیزات و ماشینآلات. او میگوید: «تولید بدون کارخانه، شیوهای در سرمایهگذاری برای تولید است که میتواند بخش بزرگی از اقتصاد کشور را پوشش دهد و با استفاده از ظرفیت خالی کارخانههای موجود، چرخ تولید را به حرکت درآورد.»
این کارآفرین تاکنون از ظرفیت خالی سه کارخانه بزرگ در کشور استفاده کرده است. به گفته او، بسیاری از کارخانههای کشور با کمتر از توان واقعی خود فعالیت میکنند. «ما این کارخانهها را شناسایی کردیم، با صاحبانشان وارد مذاکره شدیم و آنها با استقبال از این همکاری، سفارشهای ما را تولید کردند. این کار باعث شد ظرفیت خالی آنها پر شود، رونق به کارخانه بازگردد و پرداخت حقوق نیروی کارگر برایشان آسانتر شود؛ یعنی بهرهوری تولید افزایش پیدا کرد.»
مهدی خسروانی، همسر فاطمه انتصاری و تولیدکننده پارچه نیز با تأکید بر برونسپاری کامل فرآیند تولید میگوید: «ما نخ را به کارخانه میدهیم و محصول نهایی را به صورت بستهبندیشده تحویل میگیریم. صد درصد فرآیند تولید ما برونسپاری شده و تمرکز اصلیمان روی فروش و صادرات است.»
به گفته این زوج کارآفرین، محصولات آنها امروز با نشان تجاری خود به ۱۰ کشور حوزه اوراسیا صادر میشود و هر کشور بر اساس نیاز بازار، محصول متناسب را دریافت میکند.
فاطمه انتصاری در این باره میگوید: «پتوی راشل بیشترین تقاضا را در کشور ترکیه دارد و ما این محصول را با بستهبندی جذاب، به شکل چمدانی، صادر میکنیم.»
این زوج فعال اقتصادی، تولید بدون کارخانه را یکی از بهترین روشهای سرمایهگذاری در دنیا میدانند و به علاقهمندان ورود به کسبوکار توصیه میکنند ابتدا مهارت فروش و صادرات را فرا بگیرند و سپس با استفاده از ظرفیت خالی کارخانهها وارد حوزه تولید شوند. آنها معتقدند با توجه به تعداد بالای واحدهای صنعتی نیمهفعال در کشور، این روش باید همانند کشورهای پیشرفته دنیا در میان فعالان اقتصادی نهادینه شود.
کارشناسان اقتصادی نیز تولید بدون کارخانه را روشی با بهرهوری بالا میدانند؛ روشی که میتواند نقش مهمی در تحقق اهداف کلان اقتصادی ایفا کند. طبق قانون برنامه هفتم پیشرفت، ۳۵ درصد از رشد اقتصادی کشور باید از محل بهرهوری تأمین شود و تولید بدون کارخانه به عنوان یک مدل مدرن تولید، میتواند سهم قابل توجهی در تحقق این هدف داشته باشد.
در ادامه سری گزارشهای «تولید بدون کارخانه»، با کارآفرینانی گفتوگو میکنیم که توانستهاند با تکیه بر این روش، محصولات خود را به بازارهای جهانی صادر کنند.
شما نیز میتوانید سوژهها و تجربههای خود را از این شیوه تولید، از طریق شناسه @odm_iran در شبکههای اجتماعی برای ما ارسال کنید.
گزارش مکتوب از: زهرا شفیعی
