به گزارش تسنیم، حضرت ولیعصر (عج) در نیمه شعبان سال 255 هجری قمری در سامرا دیده به جهان گشودند و پس از شهادت امام حسن عسکری (ع)، دوران غیبت صغری آغاز شد؛ مقطعی حساس که تا سال 329 هجری قمری ادامه داشت و طی آن، ارتباط شیعیان با امام زمان (عج) از طریق نواب خاص برقرار بود.
در این دوره عثمان بن سعید عمری بهعنوان نخستین نایب خاص، مسئولیت انتقال پیامها و پاسخ به پرسشهای شیعیان را برعهده داشت. پس از او، محمد بن عثمان عمری، حسین بن روح نوبختی و علی بن محمد سمری بهترتیب این مسئولیت خطیر را عهدهدار شدند و نقش مهمی در حفظ انسجام اعتقادی و سازماندهی جامعه شیعه ایفا کردند.
با پایان نیابت علی بن محمد سمری و صدور توقیع معروف، دوران غیبت صغری به پایان رسید و غیبت کبری آغاز شد. دورانی که تا زمان ظهور حضرت ادامه خواهد داشت و مفهوم انتظار بهعنوان یکی از ارکان اصلی اعتقادی شیعه در آن معنا پیدا میکند.
بازخوانی این مقاطع تاریخی، فرصتی برای درک بهتر جایگاه امامت، فلسفه غیبت و نقش هدایت الهی در استمرار حیات فکری و معنوی جامعه اسلامی بهشمار میرود.
