به گزارش خبرآنلاین، وال استریت ژورنال تاکید کرده است: با این حال نه دولت ایران و نه دولت ترامپ در این برهه خواهان جنگ نیستند، بنابراین مذاکرات ادامه دارد.
بنا بر روایت ایرنا، ترامپ همچنان غیرقابل پیشبینی است و هیچ کس نمیداند در آینده چه اتفاقی خواهد افتاد. و این در حالی است که تحولات در دیگر کشورهای غرب آسیا در جریان است؛ ائتلافی سست از قدرتهای اهل تسنن از جمله ترکیه، پاکستان، قطر، مصر و عربستان سعودی با هم همکاری میکنند. قویترین شریک منطقهای اسرائیل، امارات متحده عربی، تا حد زیادی در جهان عرب و مسلمان منزوی شده است. قطر، قویترین دوست و متحد حماس، دوباره به قلب دیپلماسی منطقهای بازگشته است.
سعودیها که با هرج و مرج موجود در عراق و سوریه و رکود اقتصادی مصر به صدر رهبری جهان عرب رسیدهاند، محرکهای اصلی این تغییر بودهاند. آنها از بررسی جدی ورود به توافقنامه ابراهیم، پس از حملات و عملکرد اسرائیل علیه فلسطینیها بازگشتند. به نظر میرسد سه واقعیت بر تغییر رویکرد سعودیها تأثیر میگذارد.
اول: شکست اسرائیل از ایران و واکنش جسورانه اسرائیل به طوفان الاقصی در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، که همسایگان، به ویژه ریاض را نگران کرد. حمله به رهبران حماس در دوحه، پایتخت قطر، به ویژه نگرانکننده بود و نشان داد که اسرائیل میتواند در کشورهای خلیج فارس اقدامات نظامی انجام دهد.
دوم: چرخش سعودیها از مسیر توافق ابراهیم در حالی صورت میگیرد که آنها چندین پروژه مهم را متوقف یا رها کردند. طرحهای ساخت آسمانخراشی در مرکز شهر ریاض که به اندازه کافی بزرگ باشد تا ۲۰ ساختمان امپایر استیت را در خود جای دهد، به حالت تعلیق درآمده است. طرحهای ساخت ابرشهر نئوم، که به عنوان جسورانهترین اقدام در طراحی شهری جهان شناخته میشود، کاهش یافته است.
سوم: فاصله گرفتن از اسرائیل راه خوبی برای عربستان است تا دشمنان خود در امارات متحده عربی را گمراه کند. امارات در نزدیکی با اسرائیل پیشگام شد و در مکانهایی مانند سومالیلند با دولت یهود همکاری داشته است. این مسیر با افزایش خشم علیه جنگ غزه، در منطقه محبوبیت کمتری پیدا کرد. فاصله گرفتن از اسرائیل راهی برای سعودیها است تا اماراتیها را بیش از پیش منزوی کنند.
بسیاری در اسرائیل و آمریکا امیدوار بودند که تمرکز کشورهای عربی بر نوسازی اقتصادی، سرانجام به ادغام اسرائیل در منطقه منجر شود. اما اکنون اعراب دریافتهاند که دسترسی به فناوری و سلاح را میتوان بیسروصدا با دوستان و اعضای خانواده ترامپ، صرف نظر از آنچه اسرائیل فکر میکند، مذاکره کرد.
بسیاری از اعراب اکنون معتقدند که ثبات منطقهای بیشتر از ایران، از سوی اسرائیل و مقاومتش در برابر ایده «یک کشور فلسطینی» تهدید می شود، و تا زمانی که ائتلاف شکننده عربستان، ترکیه، مصر، قطر، سوریه و پاکستان ادامه داشته باشد، دیپلماسی منطقهای اسرائیل برای پیشبرد هدف خود برای «پذیرش در خاورمیانه» با مشکل مواجه خواهد شد.
تاکید کرده است: با این حال نه دولت ایران و نه دولت ترامپ در این برهه خواهان جنگ نیستند، بنابراین مذاکرات ادامه دارد.
ترامپ همچنان غیرقابل پیشبینی است و هیچ کس نمیداند در آینده چه اتفاقی خواهد افتاد. و این در حالی است که تحولات در دیگر کشورهای غرب آسیا در جریان است؛ ائتلافی سست از قدرتهای اهل تسنن از جمله ترکیه، پاکستان، قطر، مصر و عربستان سعودی با هم همکاری میکنند. قویترین شریک منطقهای اسرائیل، امارات متحده عربی، تا حد زیادی در جهان عرب و مسلمان منزوی شده است. قطر، قویترین دوست و متحد حماس، دوباره به قلب دیپلماسی منطقهای بازگشته است.
سعودیها که با هرج و مرج موجود در عراق و سوریه و رکود اقتصادی مصر به صدر رهبری جهان عرب رسیدهاند، محرکهای اصلی این تغییر بودهاند. آنها از بررسی جدی ورود به توافقنامه ابراهیم، پس از حملات و عملکرد اسرائیل علیه فلسطینیها بازگشتند. به نظر میرسد سه واقعیت بر تغییر رویکرد سعودیها تأثیر میگذارد.
اول: شکست اسرائیل از ایران و واکنش جسورانه اسرائیل به طوفان الاقصی در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، که همسایگان، به ویژه ریاض را نگران کرد. حمله به رهبران حماس در دوحه، پایتخت قطر، به ویژه نگرانکننده بود و نشان داد که اسرائیل میتواند در کشورهای خلیج فارس اقدامات نظامی انجام دهد.
دوم: چرخش سعودیها از مسیر توافق ابراهیم در حالی صورت میگیرد که آنها چندین پروژه مهم را متوقف یا رها کردند. طرحهای ساخت آسمانخراشی در مرکز شهر ریاض که به اندازه کافی بزرگ باشد تا ۲۰ ساختمان امپایر استیت را در خود جای دهد، به حالت تعلیق درآمده است. طرحهای ساخت ابرشهر نئوم، که به عنوان جسورانهترین اقدام در طراحی شهری جهان شناخته میشود، کاهش یافته است.
سوم: فاصله گرفتن از اسرائیل راه خوبی برای عربستان است تا دشمنان خود در امارات متحده عربی را گمراه کند. امارات در نزدیکی با اسرائیل پیشگام شد و در مکانهایی مانند سومالیلند با دولت یهود همکاری داشته است. این مسیر با افزایش خشم علیه جنگ غزه، در منطقه محبوبیت کمتری پیدا کرد. فاصله گرفتن از اسرائیل راهی برای سعودیها است تا اماراتیها را بیش از پیش منزوی کنند.
بسیاری در اسرائیل و آمریکا امیدوار بودند که تمرکز کشورهای عربی بر نوسازی اقتصادی، سرانجام به ادغام اسرائیل در منطقه منجر شود. اما اکنون اعراب دریافتهاند که دسترسی به فناوری و سلاح را میتوان بیسروصدا با دوستان و اعضای خانواده ترامپ، صرف نظر از آنچه اسرائیل فکر میکند، مذاکره کرد.
بسیاری از اعراب اکنون معتقدند که ثبات منطقهای بیشتر از ایران، از سوی اسرائیل و مقاومتش در برابر ایده «یک کشور فلسطینی» تهدید می شود، و تا زمانی که ائتلاف شکننده عربستان، ترکیه، مصر، قطر، سوریه و پاکستان ادامه داشته باشد، دیپلماسی منطقهای اسرائیل برای پیشبرد هدف خود برای «پذیرش در خاورمیانه» با مشکل مواجه خواهد شد.
۳۱۲
