دبیر شورای عالی امنیت ملی تاکید کرد که تمرکز مذاکرات غیرمستقیم با آمریکا تنها بر موضوع هستهای است.
به گزارش تسنیم، علی لاریجانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران که به عمان سفر کرده است، در گفتگو با تلویزیون این کشور، آخرین مواضع و دیدگاههای خود را در خصوص تحولات منطقه و مذاکرات با آمریکا بیان کرد.
لاریجانی خاطرنشان کرد مذاکرات فقط بر موضوع هستهای متمرکز است و در سایر موضوعات، مذاکرهای انجام نشده است.
وی ادامه داد در گذشته مسیر مذاکرات پیش میرفت، اما این آمریکا بود که روند گفتوگوها را تغییر داد، ایران بارها اعلام کرده اگر مذاکرات واقعبینانه باشد، نگاهش منفی نیست و آمادگی گفتوگو دارد، طرف آمریکایی نیز به این جمعبندی رسیده که گفتوگوها باید صرفاً حول مسئله هستهای باشد.
متن کامل گفتگو بدین شرح است:
مجری: نقش عمان را در فراهمکردن فضای مناسب برای گفتوگو میان طرفهای ایرانی و آمریکایی چگونه ارزیابی میکنید؟
علی لاریجانی: من نقش سلطنت عمان را نقشی بسیار مثبت میدانم. آنها بهخوبی از مسائل و منافع منطقه آگاه هستند و شناخت دقیقی از شرایط و حساسیتهای منطقه دارند. همچنین از مذاکرات گذشته نیز اطلاع کامل داشتهاند. برخی کشورها منافع منطقه را بهدرستی تشخیص نمیدهند و به همین دلیل ذهنیت روشنی در این زمینه ندارند، اما در سلطنت عمان، این نگاه بهخوبی وجود دارد. به نظر من کاری که عمان انجام میدهد، نقشی سازنده و بسیار مثبت است.
*مذاکرات ایران و آمریکا که در مسقط برگزار میشود، در این مرحله با توجه بینالمللی گستردهای روبرو شده است. چه چیزی این دور از مذاکرات را با دورههای پیشین متفاوت میکند؟
در گذشته، مسیر مذاکرات تا مرحلهای پیش میرفت، اما این ایالات متحده آمریکا بود که مسیر گفتوگوها را تغییر داد. ما بارها گفتهایم که اگر مذاکرات واقعبینانه باشد، آمادگی داریم وارد آن شویم. در جلسه نخست نیز به این موضوع اشاره کردیم و وزیر امور خارجه ما هم اعلام کرد که نگاه ما منفی نیست، بلکه نگاه مثبتی است. دیگر مسئولان ما نیز همین موضع را اعلام کردهاند.
در این چارچوب، تمرکز گفتوگوها بر موضوع هستهای است و طرف آمریکایی هم به این نتیجه رسیده که مذاکرات باید حول مسئله هستهای باشد. در سایر موضوعات، مذاکرهای نداشتیم. بنابراین چارچوب گفتوگوها، مشخصاً بر موضوع هستهای متمرکز است.
*آیا این مذاکرات نشاندهنده تغییری واقعی در شیوه مدیریت اختلافات میان تهران و واشنگتن است یا صرفاً در چارچوب مدیریت بحران قرار میگیرد؟
نباید خیلی انتظارات را بالا برد. از سوی طرف آمریکایی هم دعوتهای متعددی مطرح شده است. اگر این مذاکرات موفق باشد، میتوان آن را گسترش داد و به حوزههای دیگر نیز تسری داد. اما در حال حاضر نمیتوانم بهطور قطعی بگویم که این مسیر به گفتوگو درباره سایر اختلافات با ایالات متحده منجر خواهد شد یا نه.
*آیا شما به این جمعبندی رسیدهاید که آمریکا به سمت مدیریت اختلاف بهجای رویارویی حرکت کرده است؟
ما از ابتدا معتقد بودهایم که جنگ راهحل اختلاف میان دو کشور نیست. اختلافات منطقهای میان ایران و غرب باید از طریق گفتوگو حلوفصل شود. اشتباه طرفهای مقابل این بود که تصور میکردند با زبان زور میتوان مسائل را حل کرد، که این نگاه منفی بود و مشکلات زیادی در روند گفتوگوها ایجاد کرد. ما باور داریم که بسیاری از مشکلات منطقه فقط از طریق گفتوگو میان طرفها قابل حل است.
*آیا مذاکرات جاری میتواند به تعریف تازهای از روابط تهران و واشنگتن منجر شود؟
صحبت درباره این موضوع هنوز بسیار زود است. تنها یک مرحله از مذاکرات انجام شده و باید دید در آینده چه اتفاقی خواهد افتاد.
*اراده سیاسی دو طرف برای رسیدن به تفاهمی پایدار را تا چه حد جدی میدانید؟
اگر مذاکرات در چارچوبی معقول پیش برود، به نظر من موفق خواهد بود. اما اگر خواستههای دیگری مطرح شود که به شکست مذاکرات بینجامد ــ مانند برخی اظهارات آقای ترامپ مبنی بر اینکه ایران نباید به سمت سلاح برود ــ آنوقت مسیر دشوار خواهد شد.
* سقف واقعبینانهای که این مذاکرات میتواند به آن برسد، چیست؟
به نظر من، مسئله قابل حل است. اگر نگرانی آمریکاییها این باشد که ایران به سمت سلاح هستهای نرود، این موضوع قابل حل است. اما اگر مسائل دیگری غیر از این وارد مذاکرات شود، ممکن است روند گفتوگوها با مشکل مواجه شود.
*آیا میتوان درباره یک چارچوب زمانی تقریبی برای دستیابی به نتایج روشن صحبت کرد؟
خیر، چارچوب زمانی مشخصی وجود ندارد. ما میخواهیم مسائل بهسرعت حل شود و دنبال وقتکشی نیستیم. به نظر من، این مسئله چندان پیچیده نیست و نیاز به یک بازه زمانی طولانی ندارد.
*از نظر شما، عوامل اصلی تقویتکننده شانس موفقیت مذاکرات چیست؟
اگر هر دو طرف بر آنچه میگویند صادق باشند و بر همان مواضع تمرکز کنند، حل موضوع امکانپذیر است. در این میان، نقش سلطنت عمان نیز نقشی اساسی و محوری در پیشبرد این مذاکرات دارد.
*آیا بحران بیاعتمادی بزرگترین مانع است یا با پیچیدگیهای جدیدی روبرو هستیم؟
نمیتوان مسئله بیاعتمادی را نادیده گرفت. باید راهکارهای مشخصی برای کاهش این بیاعتمادی پیدا کرد. در طول تاریخ، بهویژه در صد سال گذشته، میان ایران و آمریکا بیاعتمادی وجود داشته است. نمیتوان برای این مسئله یک نسخه کوتاهمدت نوشت، چون ریشهدار است، اما باید روی چارچوبهایی کار کرد که مسائل اساسی دو کشور را مشخص کند.
*تا چه حد میتوان مسیر مذاکرات را از تحولات میدانی و سیاسی منطقه جدا کرد؟
اختلافات موجود در منطقه از عوامل تنشزا هستند. اگر این اختلافات حل شود، امکان بازگشت آرامش به منطقه وجود دارد. همانطور که میدانید، زمانی که آمریکا به ایران حمله کرد، تنشهای منطقهای افزایش یافت. حل این مسائل میتواند به ثبات منطقه و توسعه کشورهای آن کمک کند.
*آیا تأثیر تحولات منطقهای و بینالمللی را در رویکرد واشنگتن نسبت به ایران احساس کردهاید؟
بله، نشانههای مثبتی دیده میشود. برخی مسائل که پیشتر با این شدت مطرح نبود، اکنون از طریق گفتوگو دنبال میشود. امروز برخی کشورها در منطقه به این نتیجه رسیدهاند که مسئله ایران باید از راه مذاکره حل شود.
*آیا سیاست فعلی آمریکا نسبت به ایران را نشانه یک بازنگری واقعی میدانید یا همچنان در چارچوب سنتی قرار دارد؟
به نظر من، آنها اکنون واقعبینانهتر فکر میکنند. در گذشته، مسائل نظامی و موشکی را به موضوع هستهای گره میزدند، اما اکنون فقط درباره موضوع هستهای صحبت میکنند که رویکردی عقلانی است. مسائل نظامی ارتباطی با موضوع هستهای ندارد و حل این مسئله بسیار مهم است.
من معتقدم نقش رژیم صهیونیستی در ایجاد تنشها و حوادث منطقهای بسیار پررنگ است. سفر سریع نتانیاهو به آمریکا و صحبتهایش درباره تعیین ضربالاجل برای ایران، میتواند مشکلات جدیدی ایجاد کند. آمریکاییها باید توجه داشته باشند که دیدگاههای رژیم صهیونیستی به ضرر منافع خود آمریکا تمام میشود و اگر عقلانی فکر میکنند، نباید اجازه دهند صهیونیستها مسیر مذاکرات را دیکته کنند.
*مهمترین موانع باقیمانده در مسیر ایجاد اعتماد پایدار میان ایران و آمریکا چیست؟
مسئله اصلی این است که آمریکاییها مدعی هستند ایران به دنبال سلاح هستهای است. ما میتوانیم به آنها بگوییم که چنین قصدی نداریم و آنها هم میتوانند در مقابل، برخی مسائل را حل کنند. ما به دنبال سلاح هستهای نیستیم.
*محاسبات سیاسی داخلی آمریکا تا چه حد بر این روند تأثیرگذار است؟
در واقع، مسئولان آمریکایی میدانند که مسیر مذاکرات برای آنها نیز مثبت است و میتواند منافع دو طرف را تأمین کند.
*آیا مرحله پیشرو فرصت یک تفاهم استراتژیک است یا صرفاً بازآرایی سیاسی؟
حل این مسائل تأثیر مستقیمی بر صلح منطقه خواهد داشت و میتواند امنیت را تقویت کند.
*آیا منطقه به سمت آرامش میرود یا عوامل تشدید تنش همچنان پابرجاست؟
تا زمانی که رژیم صهیونیستی دست به اقدامات تحریکآمیز میزند، نمیتوان گفت منطقه به سمت آرامش میرود. آمریکا باید درک کند که منطقه دارای کشورهای مهم با ریشههای تاریخی عمیق و ملتهای بزرگ است و نمیتوان یک رژیم کوچک را بر دیگران تحمیل کرد. اگر این درک شکل بگیرد، منطقه میتواند به سمت آشتی و آرامش حرکت کند.
*چشمانداز تحولات منطقه در مرحله آینده را چگونه میبینید؟
تحولات منطقه فقط به مذاکرات ما محدود نمیشود. عوامل متعددی وجود دارد، از جمله اقدامات مخرب برخی دولتها. رژیم اسرائیل سابقه طولانی در ایجاد بیثباتی دارد. با این حال، امروز نوعی بلوغ عقلانی در میان کشورهای منطقه شکل گرفته تا مسائل خود را از طریق گفتوگو حل کنند و اجازه ندهند منطقه وارد درگیریهای جدید شود.
*کشورهای منطقه و جهان چه نقشی میتوانند در کاهش تنشها ایفا کنند؟
کشورهای منطقه خواهان آرامش هستند، اما باید بدانند که برخی کشورهای غربی تمایلی به پایان تنشها ندارند. اگر کشورهای منطقه این واقعیت را درک کنند، مسیر صلح و ثبات هموارتر خواهد شد.
*در صورت گشایش سیاسی، آیا شاهد بازتعریف اولویتها خواهیم بود؟
به نظر من، بسیاری از کشورها به درک بهتری رسیدهاند. عامل اصلی تنش در منطقه رژیم صهیونیستی است و مسئولان منطقه نیز میدانند که اسرائیل امروز عامل اصلی بیثباتی است.
*در پایان، با توجه به مسیر مذاکرات و رابطه با آمریکا، چه ویژگیهایی آینده منطقه را شکل خواهد داد؟
منطقه ما ظرفیتهای بسیار بزرگی دارد؛ منابع غنی، جمعیتهای بزرگ و کشورهایی که مکمل یکدیگرند. عمان ظرفیتهای خاص خود را دارد و سایر کشورها نیز همینطور. اگر همکاری منطقهای بهدرستی شکل بگیرد، میتوانیم شاهد توسعهای بزرگ و پایدار در منطقه باشیم.
