به گزارش خبرگزاری صدا و سیما هوبره، نماد استان یزد، پرندهای مهاجر است که هنگام خطر با سرعت ۴۰ کیلومتر در ساعت میدود و عمدتاً از پرواز اجتناب میکند. این پرنده به دلیل تخریب زیستگاه، زندهگیری و تهدیدات انسانی، جمعیتش در معرض خطر است و در ایران جزء گونههای آسیبپذیر (VU) و تحت حفاظت کنوانسیون CITES معرفی شده است.
هوبره در دشتها، تپهماهورها، ریگزارها و مناطق کویری با تراکم گیاهی کم زندگی میکند و در بسیاری از شهرستانهای یزد، به ویژه منطقه **خاتم** پراکنش دارد. نخستین مرکز تحقیقات هوبره ایران نیز در سال ۱۳۸۰ در قرهتپه خاتم راهاندازی شد که تحقیقات زیستگاهی، رفتاری و ژنتیکی این گونه محور فعالیت آن است.
این پرنده، جثهای بین ۶۵ تا ۷۵ سانتیمتر، وزنی بین ۱.۵ تا ۳ کیلوگرم و طول بالهایی حدود ۱۴۰ سانتیمتر دارد. هوبره نر دارای دم بلند و بالهای باریک و پرهای زینتی سیاهوسفید در گردن است و در رفتار جفتگیری با رقصی تماشایی جلب توجه میکند.
هوبره با تغذیه از حشرات، بذر گیاهان و مهرهداران کوچک، نقش مهمی در **کنترل آفات کشاورزی و چرخه طبیعی بیابان** دارد. همچنین مکانیسم دفاعی منحصربهفردی دارد و هنگام حمله شاهین، با پاشیدن مادهای چسبناک از مقعد، مهاجم را زمینگیر میکند؛ به همین دلیل به آن «پرنده بمبانداز» نیز گفته میشود.
از تهدیدات اصلی این گونه میتوان **زندهگیری، چرای دام، تخریب زیستگاه، حمله سگهای گله، شکار بیرویه و ساخت جادهها و دکلهای برق** را نام برد. کاهش جمعیت هوبره میتواند تعادل اکوسیستم بیابان را به هم زده و باعث افزایش آفات و آسیب به کشاورزی شود.
پژوهشگران محیط زیست تأکید میکنند که **حفاظت هدفمند از زیستگاهها، توقف زندهگیری و کنترل چرای دام**، راهکارهای کلیدی برای حفظ جمعیت این پرنده و پایداری اکوسیستم بیابانی است.
