شکست پرسپولیس مقابل گل گهر سیرجان تنها یک باخت ساده نبود، بلکه ادامه روندی نگرانکننده در نیمفصل دوم است که فشار را روی کادر فنی و بازیکنان بیشتر از همیشه کرده. این نتیجه شرایط را برای اوسمار ویرا بحرانیتر کرد؛ مربیای که تیمش در هفتههای اخیر نه از نظر نتیجهگیری و نه از نظر کیفیت بازی نشانی از ثبات نداشته است.
پرسپولیس در این مسابقه چند مهره مهم خود را به دلیل مصدومیت در اختیار نداشت، اما با توجه به ترکیب پرهزینه و پرستاره تیم، غیبت چند بازیکن نمیتواند دلیل قانعکنندهای برای چنین نمایش ضعیفی باشد. انتظار از تیمی با این سطح از امکانات این است که حتی با تغییر نفرات هم ساختار فنیاش حفظ شود، اتفاقی که مقابل گلگهر رخ نداد.
اوسمار برای این دیدار تصمیم گرفت سیستم تیمش را تغییر دهد و با سه هافبک میانی بازی کند. همچنین علی علیپور را در نقش وینگر به کار گرفت؛ تصمیمی که عملاً تعادل تاکتیکی پرسپولیس را به هم زد. خط میانی تیم سردرگم و کماثر ظاهر شد و هافبکها نتوانستند نه در فاز دفاعی موفق باشند و نه در طراحی حملات نقش مؤثری ایفا کنند.
در این بین، میلاد سرلک، محمد خدابندهلو و مارکو باکیچ روزی پر از اشتباه را پشت سر گذاشتند و همین ضعف در میانه میدان باعث شد پرسپولیس کنترل بازی را از دست بدهد و عقب بیفتد. هرچند سرمربی تیم در بین دو نیمه با انجام چند تغییر سعی کرد شرایط را اصلاح کند، اما این واکنش دیرهنگام بود و تا آن زمان جریان مسابقه کاملاً در اختیار حریف قرار گرفته بود.
در نهایت، این شکست حاصل مجموعهای از عوامل بود؛ از نمایش ضعیف بازیکنان گرفته تا تصمیمات تاکتیکی اشتباه کادر فنی. اگر پرسپولیس نتواند خیلی زود به ثبات فنی برسد و اشتباهات ساختاریاش را برطرف کند، ادامه این روند میتواند فاصله تیم با اهدافش را بیشتر کرده و بحران نیمفصل دوم را عمیقتر کند.
بیشتر بخوانید: پرسپولیس در دو راهی تهران - قزوین
