«نسیم نیکلاس طالب»، فیلسوف، ریاضیدان و نویسنده کتاب مشهور قوی سیاه، نظر جالبی درباره هوش مصنوعی دارد. او معتقد است که هوش مصنوعی تمام شغلهای مدرن قرن بیستمی را تهدید میکند. به عبارت دیگر اگر شغل شما در سال ۱۹۰۰ وجود نداشته است، احتمالاً بهزودی از بین میرود (یا توسط هوش مصنوعی انجام میشود). اما نانواها، فیلسوفها و ورزشکاران همچنان باقی خواهند ماند.
نسیم نیکلاس طالب در توییت جدیدی میگوید: «هر شغلی که در قرن بیستم اختراع شده، توسط هوش مصنوعی تهدید میشود.» میدانیم که قرن بیستم دوران ظهور شرکتهای بزرگ، دیوانسالاری و لایههای متنوع مدیریتی بود. مشاغلی مانند مشاور مدیر، تحلیلگر دادههای بورس، کارمند اداری، مسئول واردکردن اطلاعات و حتی بسیاری از شاخههای حسابداری و حقوقی در این دوره متولد شدند.
این کارها معمولاً شامل جابهجایی اطلاعات، پرکردن فرمها و پیروی از یک سری الگوریتمهای ثابت میشوند. دقیقاً همان کارهایی که مدلهای زبانی بزرگ مثل ChatGPT برای انجام آن طراحی شدهاند. به عبارتی شاید بتوان این شغلها را «مصنوعی» دانست و بهترین کسی که میتواند آنها را انجام بدهد، هوش مصنوعی است.
نظریه مشهوری وجود دارد به نام «اثر لیندی» که میگوید هرچه یک ایده یا شغل عمر بیشتری داشته باشد، احتمال بقای آن در آینده نیز بیشتر خواهد بود. پس وقتی پدیده نوظهوری مانند هوش مصنوعی از راه میرسد، ابتدا آن مشاغلی که عمر کوتاهتری دارند، بیشتر در خطرند. در مقابل شغلهای قدیمیتر احتمالاً به این سادگیها جایگزین نمیشوند.
هوش مصنوعی نمیتواند لوله سینک شما را تعمیر کند، نمیتواند با دلسوزی واقعی از بیمار مراقبت کند و نمیتواند مانند یک سرآشپز طعمها را بچشد. اما هوش مصنوعی میتواند گزارش سالانه یک شرکت را در چند ثانیه بنویسد؛ کاری که یک کارمند قرن بیستمی برای انجام آن روزها وقت میگذارد. پس شاید برای بقا در عصر هوش مصنوعی باید به ریشهها بازگشت. در این عصر کارهایی که نیاز به قضاوت اخلاقی، حضور فیزیکی، ریسکپذیری واقعی و خلاقیت دارند، ارزشمند خواهند شد.
