به گزارش رکنا، فوتبال در ایران همواره به عنوان یکی از محبوبترین و پرطرفدارترین سرگرمیها شناخته شده است. اما اکنون به نظر میرسد که این ورزش نه تنها در سطح ملی بلکه در دل های مردم نیز به یک سایه از خود تبدیل شده است.
دیگر از آن شور و هیجان همیشگی خبری نیست. در حالی که در گذشته هواداران با شوق و ذوق، تیم های مورد علاقه خود را در ورزشگاه ها و تلویزیون ها تماشا میکردند، اکنون بسیاری از آنان نه تنها از تماشای بازی ها لذت نمیبرند بلکه فضای کلی فوتبال کشور نیز متاثر از بحران های اجتماعی و اقتصادی به سوی انفعال رفته است.
یکی از مهمترین مسائلی که این روزها فوتبال ایران را تحت تاثیر قرار داده، غیبت تماشاگران در ورزشگاهها است. در فوتبال، حضور تماشاگران نه تنها از لحاظ روانی برای بازیکنان اهمیت دارد بلکه در ایجاد جو هیجانی و ایجاد انگیزه برای رقابتهای جذاب نیز تاثیرگذار است. زمانی که در یک ورزشگاه پر از تماشاگر، تیمها وارد زمین میشوند، فشار و هیجان حاکم بر فضا میتواند بازیکنان را به مرزهای جدیدی از توانمندیهای خود برساند. اما وقتی این هیجان از دست میرود، فوتبال به یک فعالیت بیروح و بیانگیزه تبدیل میشود.
در حال حاضر، عدم حضور تماشاگران به یکی از بزرگترین مشکلات فوتبال ایران تبدیل شده است. بسیاری از بازیکنان که در گذشته با تماشاگران پرشور خود انگیزه میگرفتند، اکنون در فضای سرد و بیروح ورزشگاهها و حتی پشت تلویزیونهای خانگی با مشکل مواجه شدهاند. حتی مربیان نیز احساس میکنند که فوتبال ایران دیگر جذابیت گذشته را ندارد و این مسئله باعث کاهش کیفیت فنی و تاکتیکی بازیها شده است.
با این حال، در کمال تعجب، برخی باشگاهها با هزینههای هنگفت در این دوران نامساعد، همچنان تلاش میکنند تا تیمهای قویتر و رقابتیتری بسازند. این باشگاهها میلیونها تومان صرف جذب بازیکنان و سرمربی جدید، پرداخت هزینههای سرسامآور برای حفظ تیمهای خود میکنند. اما در مقابل، درآمد حاصل از بلیتفروشی و تبلیغات که در گذشته میتوانست بخشی از درآمد باشگاهها باشد، کاهش شدیدی داشته است. این واقعیت که فوتبال ایران در حال حاضر نه تنها تماشاگران خود را از دست داده بلکه به دلیل بحرانهای اقتصادی، قدرت خرید مردم نیز کاهش یافته است، باشگاهها را با چالشهای مالی بزرگی روبهرو کرده است.
این شرایط باعث شده که بسیاری از باشگاهها با مشکلات مالی جدی دست و پنجه نرم کنند. در این میان، اگرچه برخی باشگاهها برای جبران کسریهای مالی خود به دریافت کمکهای دولتی یا جذب اسپانسرهای جدید روی آوردهاند، اما در نهایت این شرایط پایدار نخواهند بود. هزینههای هنگفت این باشگاهها، در حالی که دیگر از حمایت تماشاگران بهرهمند نیستند، به شدت بر وضعیت اقتصادی فوتبال کشور تاثیر گذاشته است.
لیگ برتر فوتبال ایران زمانی به عنوان یکی از پرهیجانترین و پررقابتترین لیگها شناخته میشد. تیمهای بزرگ در مسابقات لیگ با جدالهای نفسگیر و هیجانی به مصاف یکدیگر میرفتند و تماشاگران با هیجان و شور و شوق، از بازیها لذت میبردند. اما اکنون شاهد کاهش شدید کیفیت بازیها و کمانگیزگی در تیمها و بازیکنان هستیم. دیگر خبری از رقابتهای تنگاتنگ نیست و حتی تیمهای بزرگ که در گذشته همیشه برای قهرمانی رقابت میکردند، اکنون دچار بحران و بیثباتی شدهاند.
این رکود در لیگ برتر ایران علاوه بر تاثیر منفی بر سطح فنی بازیها، تاثیرات عمیقی بر روحیه و اعتماد به نفس بازیکنان و مربیان گذاشته است. بسیاری از بازیکنان، که در گذشته با انگیزه بالا به میدان میرفتند، اکنون با روحیهای پایینتر و احساس بیهدفی در مسابقات شرکت میکنند. این شرایط نه تنها از سطح فنی بازیها کاسته بلکه باعث شده است که تماشاگران نیز دیگر از تماشای بازیها لذت نبرند.
در شرایطی که مردم ایران با بحرانهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی روبهرو هستند، فوتبال دیگر آن نقش تسلیبخش و جذاب را برای آنها ندارد. بسیاری از مردم از تماشای فوتبال احساس رضایت نمیکنند و این ورزش به نوعی به یک دورهمی تبدیل شده است که نه تنها به هیجان نمیانجامد بلکه به شکل ناخودآگاه به دلیل وضعیت بحرانی کشور، از جذابیت آن کاسته شده است. در واقع، فوتبال به یک جنبه دیگر از زندگی روزمره مردم تبدیل شده است که آنطور که باید، قادر به ایجاد شور و هیجان نیست.
شاید در گذشته فوتبال به عنوان یک فضای فرار از مشکلات روزمره شناخته میشد، اما اکنون این امر دیگر به حقیقت نپیوسته است. مشکلات بزرگ کشور، که در عرصههای مختلف اجتماعی، اقتصادی و سیاسی ریشه دارند، به طرز محسوسی بر وضعیت فوتبال تاثیر گذاشته است. بازیکنان، مربیان و حتی تماشاگران دیگر از این ورزش، به عنوان یک سرگرمی لذتبخش و هیجانآور یاد نمیکنند. در واقع، فوتبال اکنون برای مردم ایران به یک فضای بیروح و بیانگیزه تبدیل شده است که بیشتر از آنکه لذتبخش باشد، به یادآوری مشکلات و بحرانهای کشور تبدیل میشود.
در نهایت، فوتبال ایران با چالشهای جدی مواجه است. مشکلات اقتصادی، غیبت تماشاگران، کاهش کیفیت بازیها و بیانگیزگی بازیکنان و مربیان، همه این عوامل دست به دست هم دادهاند تا فوتبال کشور به یک سایه از گذشته خود تبدیل شود. اگرچه باشگاهها همچنان تلاش میکنند تا تیمهای رقابتیتری بسازند، اما واقعیت این است که بدون حضور پرشور تماشاگران و بدون آن هیجان همیشگی، فوتبال ایران نمیتواند به وضعیت سابق خود بازگردد.
در چنین شرایطی، نه تنها لیگ برتر بلکه کل ساختار فوتبال ایران نیاز به یک بازنگری جدی دارد. بازسازی اعتماد و انگیزه در میان بازیکنان، مربیان و تماشاگران و همچنین مدیریت بهتر منابع مالی میتواند نخستین قدمها برای بهبود وضعیت فوتبال کشور باشد. اگر این تغییرات به موقع و درست اعمال نشود، ممکن است فوتبال ایران به طور کامل از رده رقابتهای بینالمللی دور شود.
مرتضی نظری
