ورق زدن اینستاگرام و دیدن همهی صفحات آن اگر به عادت روزانه و یا حتی ساعت به ساعت و گاهی دقیقه به دقیقه تبدیل شود، به صورت ناهشیار، جهان ذهنی فرد را میسازد.
مشکل آنجاست که فرد در حالت ناهشیار احساس میکند که جهان واقعی، کیفیت آن، حوادث و مسائل آن، همان است که در جهان ۷ اینچی در حال گذر است، در حالیکه تجربه نشان داده است که زندگی در بیرون از این صفحه، به گونهای دیگر در جریان است.
از سوی دیگر، جهانی که اینستاگرام میسازد بدلیل شتاب، تنوع و عطش کاربر برای دیدن همهی آن، فرصت و حتی توان تمیز بین خبر درست از خبر فیک و اولویت مسائل زندگی را از آدم سلب میکند.
یک دنیای آشفته، درهم، متفاوت، متعارض، پرآشوب، راست و دروغ آمیخته و شلوغ در آن، مثل آینه در ذهن کاربر منعکس شده و جهان درونی او را هم میسازد.
راه این است که استفاده از فضای مجازی بویژه اینستاگرام را محدود بلکه بسیار محدود کرده تا بر ذهن خود، ادراک خود و بر احساسات واقعی خود، مسلط باشیم نه منفعل.
آرامش در آگاهی است و اضطراب در انفعال و سپردن ذهن به دیگران.
