به گزارش همشهری آنلاین؛ چند روز قبل خبر آمد که ۵ گروه کُرد تجزیهطلب با همدیگر ائتلاف کردهاند؛ با هدف تشکیل دولت ملی کردستان! کی و چه وقت؟ پس از سقوط ادعایی جمهوری اسلامی ایران.
این ائتلاف با اعتراض رضا پهلوی مواجه شد. پسر شاه با تجزیهطلبخواندن این پنج گروه مدعی شد که تمامیت ارضی ایران، خط قرمز اوست! ۵ گروه کُرد هم با انتشار متنی مشترک، گفتههای پهلوی را «سست و بیپایه» خواندند.
عبدالله مهتدی، دبیرکل حزب تجزیهطلب کومله کردستان هم تاکید کرد که گفته های رضا پهلوی، به «تفرقهافکنی و تخریب همبستگی بین شهروندان» منجر خواهد شد.
اما چرا باید این بگو مگوها را جنگ زرگری دانست؟ چون خبر ائتلاف این ۵ گروه کرد، با وجود بازتاب از سمت اینترنشنال، شبکه حامی رضا پهلوی، پس از ساعاتی از روی خروجیهای این شبکه پاک شد.
بر اساس برخی گزارشهای منتشره ، گویا رضا پهلوی در پیامی به بخش سردبیری اینترنشنال اعلام کرده که تجزیه کردستان یک پروژه محرمانه است که نباید زودتر از موعد فاش شود.
از طرف دیگر عبدالله مهتدی اصلاً اختلافی با رضا پهلوی ندارد. نشان به این نشان که در فتنه پاییز ۱۴۰۱، در کنار پسرِ شاه در یک جبهه ایستاده بود. مهتدی در کنار پسرِ شاه، یکی از آن هشت نفری بود که در دانشگاه «جرج تاون» منشور به اصطلاح «همبستگی و سازماندهی برای ایران» را امضا کرد.
عملکرد فاجعهبار خاندان پهلوی در قبال حفظ تمامیت سرزمینی ایران هم گویای آن است که اساساً میان پسر شاه و اکراد تجزیهطلبی چون مهتدی، نه تنها اختلافی وجود ندارد بلکه این دو کاملاً همدیگر را تکمیل میکنند.
در دوره سلطنت رضاخان و پسرش محمدرضا، بخشهای راهبردی زیادی از خاک ایران جدا شدند؛ از جمله منطقه آرارات به ترکیه، دشت «ناامید» به افغانستان، اروندرود به عراق، قصبه فیروزه و زمینهای اطراف آن به شوروی سابق و دو جزیره «آریایی» و «زرکوه» به امارات متحده عربی. بحرین نیز در دوره محمدرضا استقلال گرفت.
با این پیشینه خائنانه، باور به اینکه میان سلطنتطلبان و اکراد تجزیهطلب اختلاف مبنایی وجود دارد، خامخیالی است. اختلاف این دو گروه صرفاً بر سر تاکتیکها و شیوه تقسیم قدرت در فردای براندازی است.
