هنر چهرهپردازی یکی از ارکان تعیینکننده در شخصیتپردازی فیلم است که میتواند مسیر هنری یک بازیگر را تغییر دهد. در ادامه به معرفی برخی از سنگینترین و متفاوتترین گریمهای تاریخ سینمای ایران پرداختهایم.
پانتهآ پناهیها در ۳۸ سالگی نقش یک زن ۸۰ساله روستایی را با صورتی آفتابسوخته و جزئیات دقیق چین و چروک ایفا کرد که طراحی آن بر عهده مهرداد میرکیانی بود.
او نقش پیرزنی ۱۲۰ساله را بازی کرد که این گریم، عبدالله اسکندری را به یکی از ۱۰ گریمور برتر دنیا در سال ۱۹۹۹ تبدیل کرد.
طراحی گریم این فیلم در ژانر درام اجتماعی بر عهده محمود دهقانی بوده و مورد توجه مردم و منتقدان قرار گرفت.
او زیر نظر بابک اسکندری، سنگینترین گریم بین بازیگران مرد دهه ۹۰ را تجربه کرد که چهرهاش را به کلی تغییر داد.
او با چهرهپردازی نوید فرحمرزی، نقش زنی شکننده و تنها را بازی کرد که برایش سیمرغ بهترین بازیگر نقش دوم زن را به همراه داشت.
او در این آثار با گریمهای متفاوت مجید و بابک اسکندری، تصویر جدیدی از آشفتگیهای روحی یا چهره یک پیرزن را به نمایش گذاشت.
او با وجود سختیهای گریم سنگین عبدالله اسکندری و استفاده از موادی خاص برای سیاه نشان دادن پوست و قیگونه کردن چشمها، این نقش را ایفا کرد.
گریمهای این سریال که توسط بابک اسکندری طراحی شده، به ویژه گریم نوید محمدزاده در قسمت هفتم، نقطه عطفی در زندگی حرفهای این گریمور محسوب میشود.
او با گریم عبدالله اسکندری و محمدرضا قومی، در نقشهایی با فواصل سنی زیاد ظاهر شد و برای نقش کبوتر، سیمرغ بهترین بازیگر نقش مکمل زن را دریافت کرد.
سودابه خسروی با طراحی چهرهای با ریش و موی کاملاً سفید، تصویر یک نقاش مبتلا به آرتروز گردن را از بهداد خلق کرد.
او با چهرهپردازی عبدالله اسکندری و مسعود ولدبیگی، نقشهایی چون جادوگری بدترکیب و زنی مردنما به نام مشدریا را بازی کرد.
مرد هزارچهره سینمای ایران در بیش از ۳۰ پروژه با عبدالله اسکندری همکاری داشته و نقشهایی نظیر پیرزن «آدم برفی» را با تبحر ایفا کرده است.
گریم رئال مهرداد میرکیانی و گریم سهبعدی عبدالله اسکندری در این فیلم، صحنههای اسیدپاشی را برای این بازیگر به تجربهای پیچیده و ترسناک تبدیل کرد.
این بازیگر با تجربه گریم مردانه و شخصیتی چندوجهی، یکی از بحثبرانگیزترین نقشآفرینیهای خود را رقم زد.
